وهابيون هرگونه خواندن غير خدا را براي رفع حاجت يا شفاعت ومغفرت حرام دانسته آن را شرك مىدانند ودر اين زمينه به ظواهر آياتي استدلال مىكنند كه به بعضي اشاره مىشود : « وَانَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ احَداً » « 2 » وهمانا مساجد براي خداست كس ديگرى را همراه خدا نخوانيد . « انَّ الَّذينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ امْثالُكُمْ » « 3 » آنهايى را كه جز خدا مىخوانيد بندگانى مانند شما هستند . پاسخ : اين‌گونه آيات نظر به اين دارند كه غير خدا را به‌عنوان خدا وپروردگار خود نخوانيد وخطاب در آنها به مشركان است كه بت‌ها را صاحب اختيار جهان مىپنداشتند وآنها را به‌عنوان خدا عبادت مىكردند ورفع حوايجشان را از آنها مىخواستند . اما خواندن بندگان صالح خدا واستمداد از آنها كه به اذن الهى واسطه شوند تا خداوند گناهان را بيامرزد وحوايج را برآورده سازد ، هرگز مورد نظر اين‌گونه آيات نيست بلكه در آيات ديگرى از مردم خواسته شده نزد پيامبر روند تا براي آنها دعا كند . « وَلَوْ انَّهُمْ اذْ ظَلَمُوا انْفُسَهُمْ جاؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحيماً » « 4 » واگر هنگامى كه آنان بر خود ستم نمودند نزد تو آيند وطلب آمرزش از خدا كنند وپيامبر - نيز - براي آنان طلب آمرزش كند خداوند را توبه‌پذير ومهربان مىيابند . واگر درخواست دعا از پيامبر صلى الله عليه وآله شرك باشد فرقى بين حيات وممات آن حضرت نخواهد بود ، زيرا در هر صورت خواندن غير خداست .