بهائيت
« 1 » يكى ديگر از فرقههاى انحرافى وباطل دوران معاصر ، فرقه ضالّه بهائيت است . فرقه بهائيت ادامه وتكميل يافتهء فرقه ديگرى به نام بابيّه است كه در قرن سيزدهم هجرى ، در إيران توسط فردى به نام « علىمحمد شيرازي » ( باب ) وتحت تأثير عقايد شيخيه « 2 » تأسيس گرديد . فرقه بهائيت پس از مرگ علىمحمد باب ، توسط « ميرزا حسينعلى نوري » معروف به بهاءاللَّه كه خود از پيروان باب بود ، بر پايهء عقايد باب وبا افزودن أصول واحكام وعقايدى ديگر ، تأسيس گشت . بنابراين ابتدأ بايد به شرح حال علىمحمد باب وجانشينان أو بپردازيم وسپس عقايد ومرام بابيه وبهائيه را مرور كنيم . شرح حال علىمحمد باب علىمحمد شيرازي ، معروف به « باب » در سال 1235 هجرى ، در شيراز به دنيا آمد . وى در كودكى پدر خود را از دست داد وتحت سرپرستى دايىاش كه به شغل تجارت مشغول بود ، قرار گرفت . در سنّ هفت سالگى ، طبق رسم آن زمان ، دايىاش ، أو را به مكتبخانه فرستاد ؛ امّا وى به درس خواندن تمايل نشان نمىداد وفقط به خاطر احترام دايى خود به مكتب مىرفت . وى در طول دورهء تحصيل در مكتبخانه ، به كندى با أدبيات فارسي وعربى مختصراً آشنا شد وگويا در همين مكتبخانه ، برخى عقايد شيخيه را نيز فرا گرفت ، زيرا معلم اين مكتبخانه كسى به نام شيخ عابد بوده كه از شاگردان شيخ احمد احسائى به شمار مىرفته است . عزيمت به بوشهر علىمحمد شيرازي ( باب ) پس از چند سال تحصيل در شيراز ، در آغاز جوانى ودر حاليكه هنوز به سن بيست سالگى نرسيده بود ؛ به راهنمايى دايىاش به بوشهر رفت تا به