اديان الهى و فرق اسلامى (فارسى) — صفحة 174

مىشود ، در عالم برزخ است وادلهء عقلي نيز تناسخ را باطل مىشمرد . « 1 » جمخانه وآداب آن أهل حق هر هفته در محلى جمع شده وأوراد وأذكار خاصي را با تشريفات مخصوص به‌جا مىآورند . عدهء حاضر را « جم » وآن مجمع را « جمخانه » مىگويند . افراد با خود هديه‌اى مىآورند تا در پايان مجلس صرف شود واين هديه نياز ونذر ناميده مىشود كه با شركت در جمخانه ودادن نياز ، تكليف نماز ساقط مىشود . « 2 » در اين مراسم شخصي به‌نام « سيد » دعاى نذر را مىخواند . شخص ديگرى به‌نام « خليفه » نذرها را به‌طور مساوى بين حاضرين تقسيم مىكند وفردى به نام « كلام خوان » اذكارى را مىخواند تا افراد حاضر به پيروى از وى آنها را تكرار كنند . سيد فردى است كه وابسته به يكى از خاندان يازده‌گانهء حقيقت است كه در نظر أهل حق سمت پيشوايى اين فرقه را دارند . « 3 » أهل حق در هر سال سه روز از دوازدهم تا چهاردهم زمستان روزه مىگيرند . « 4 » آنان مىگويند : صاحبكار فرمود : در دوره‌اى كه خداوند در جامهء مرتضى علي عليه السلام حلول كرده بود ، قرار چنين بوده كه هر كس ما را خواست سبيل نگيرد ؛ از اين رو أهل حق ، داراى شارب‌هاى بلند ودرازى هستند . « 5 » ديدگاه أهل حق دربارهء علي عليه السلام أهل حق همانند بسيارى از غاليان ديگر ، علي عليه السلام را خدا مىدانند واين اشعار در