يكى از آفاتى كه گريبانگير أديان ومذاهب آسمانى در طول تاريخ شده غلو وافراطگرايى برخى از پيروان آنها دربارهء بنيان‌گذاران وپيشوايان خود مىباشد . پديدهء غلو موجب ترسيم چهره‌اى آلوده وتحريف شده از دين ومذهب شده أصل آن را زير سؤال مىبرد ودر نهايت راه تكامل وپيشرفت مورد نظر دين را مسدود مىكند . از اين رو امامان شيعه به‌طور جدى با جريان غلو مبارزه كرده عقايد صحيح را بيان نموده‌اند . آنها با افشاگرى دربارهء رؤساى غاليان وسرانجام صادر كردن فرمان قتل بعضي از آنان تلاش عظيم وپرثمرى را در راه نابودى واضمحلال اين پديده انجام داده‌اند ؛ به‌گونه‌اى كه نظير اين تلاش را از سوى آنان در برخورد با هيچ‌يك از مذاهب ديگر اسلامى وحتى أديان غير اسلامى سراغ نداريم . غلو در لغت به‌معناى تجاوز وبالاتر رفتن هر چيز از اندازهء خود معرفى شده است . « 2 » از اين رو به گرانى وبالا رفتن قيمت كالاها از حد متعارف غلاء گفته مىشود كه از ريشهء غلو است . وغلو در اصطلاح علم كلام تجاوز كردن از عقيدهء صحيح نسبت به پيشوايان ديني است به‌گونه‌اى كه آنان را از حد خود بالاتر برده ومقام ومرتبه‌اى را كه داراى آن نيستند برايشان معتقد شوند . « 3 » از آيات قرآن چنين برمىآيد كه عقايد افراطى وغلوآميز ، سابقهء ديرينه داشته وبه خصوص أهل كتاب از آن نهى شده‌اند كه به چند مورد اشاره مىشود :