اديان الهى و فرق اسلامى (فارسى) — صفحة 161

2 - بايد عليه ظلم وستم وقت ، قيام مسلحانه داشته باشد والّا امام نيست واگر دو نفر از أولاد فاطمه عليها السلام در يك عصر قيام داشتند ، در صورت داشتن ديگر شرايط ، هر دو امام هستند . 3 - امام بايد عادل باشد ، اما لزومى ندارد كه معصوم واعلم أهل زمانش باشد . 4 - ضرورتي بر وجود نص دربارهء امام بعد از امام على وامام حسن وامام حسين عليهم السلام نيست بلكه امامت در نسل هر دو برادر ادامه دارد . « 1 » امام‌گزينى از ديدگاه زيديه زيديه مىگويند : بعد از امام على وامام حسن وامام حسين عليهم السلام دو راه براي انتخاب امام هست : 1 - كسى كه صلاحيت امامت دارد خود را براي اين مقام نامزد كند . وبايد أو از طريق يك اعلان عمومى علل ادعاى امامت وجهات شايستگى خود وروش حكومتش را بيان كند . 2 - اگر كسى از افراد شايسته براي امامت نامزد نشده باشد عده‌اى از رجال « حل وعقد » فردى را كه سزاوار امامت مىدانند نامزد مىكنند وبا أو بيعت مىنمايند . زيديه در اين زمينه استشهاد مىكنند كه امام صادق عليه السلام در انجمن بنىهاشم وسادات علوي بيعتش را بر عبد الله بن حسن عرضه كرد . هنگامى كه محمد بن عبد الله نوهء امام حسن مجتبى معروف به نفس زكيه با ادعاى مهدويت قيام كرد پدرش عبد الله از امام صادق عليه السلام خواست با پسرش بيعت كند . آن حضرت فرمود : اگر مىپندارى كه اين فرزندت همان مهدى باشد ( بدان كه ) أو مهدى نيست ونه الان ، زمان خروج مهدى مىباشد وچنان‌كه مىخواهى أو براي خدا خشم نموده وامر به معروف ونهى از منكر نمايد به خدا سوگند ما تو را كه پيرمرد وبزرگ ما هستى وانمىگذاريم وبا فرزندت براي اين كار بيعت مىكنيم . « 2 » زيديه مىگويند : پس امام صادق عليه السلام انتخاب امام را از طريق بيعت حل وعقد قبول