اديان الهى و فرق اسلامى (فارسى) — صفحة 160

قرآن نيز تصريح « 1 » دارد كه صاحبان گناهان كبيره مستحق شفاعت نيستند . ونتيجة گرفته‌اند كه أحاديث شفاعت دلالت دارند كه پيامبر صلى الله عليه وآله قبل از شروع حساب ، شفاعت را براي أهل محشر طلب مىكند تا آنان از هول وهراس روز قيامت رها شوند . نيز پيامبر صلى الله عليه وآله دربارهء بهشتيانى كه درجات پايين‌ترى دارند شفاعت مىكند تا ارتقاى درجه پيدا كنند ، اما از كسى كه وارد آتش گرديد شفاعت نخواهد كرد . « 2 » 4 - « نبوات » يعنى ايمان به سفيران الهى كه داراى شريعتند وبراي اثبات پيامبرى خود معجزه داشتند . وبايد پيامبران ، قبل وبعد از بعثت از انجام گناه معصوم باشند . « 3 » 5 - « امر به معروف ونهى از منكر » ، زيديه اهتمام بيشترى به اين أصل مىدهند « 4 » ومىگويند با صاحبان ظلم وستم در مرحلهء أول بايد از راه مسالمت‌آميز وارد شد ، پس اگر اين راه نتيجة نداد وبودند افرادى كه براي پيروزى حق وعدالت يارى كنند بايد به شيوهء انقلابى عليه ستمكاران خروج وقيام كرد وهر جمع انقلابگر نياز به رهبرى دارند كه در عرف قرآن وسنت « امامت وخلافت » ناميده مىشود . امام در لغت ، رئيس دولت را مىگويند وأو حق تشريع حكم يا نسخ آن را ندارد فقط حق اجتهاد دارد در عين حال اجتهادش قابل نقض وابطال است . « 5 » ويژگيهاى امام از ديدگاه زيديه 1 - بايد از أولاد على وفاطمه عليهما السلام باشد به دو دليل : الف - پيامبر صلى الله عليه وآله در حديث ثقلين به رهبرى عترت واهل‌بيتش سفارش كرده است . ب - صحابه بر لزوم خويشى خليفه با پيامبر صلى الله عليه وآله اجماع كردند ، زيرا آنان در نزاع سقيفة بر سر خلافت بر شروطى اتفاق كردند كه از جملهء آنها خويشى با پيامبر بود كه مهاجرين از أبو بكر وعمر به آن استدلال مىكردند وأنصار نيز با قبول آن با أبو بكر بيعت كردند .