اديان الهى و فرق اسلامى (فارسى) — صفحة 159

اين گفته ( فوق الذكر ) از امام صادق عليه السلام مشهور است . « 1 » از رواياتى هم كه از پيامبر صلى الله عليه وآله وامامان أهل بيت عليهم السلام در ستايش وتمجيد زيد وارد شده استفاده مىشود كه أو ادعاى امامت نداشت ونهضتش تنها براي انجام وظيفهء امر به معروف ونهى از منكر وخونخواهى جدّش امام حسين عليه السلام بود ، جز اين‌كه چون امام باقر وصادق عليهما السلام قيام نداشتند ، گروهى خيال كردند كه زيد مخالف ايشان است ومردم را به امامت خودش فرا مىخواند در حالىكه مىشود گفت حتى قيام زيد به دستور امام باقر عليه السلام انجام گرفت ، اما أو اين مطلب را تا حد امكان حتى از شيعيان پنهان مىداشت تا مبادا خطرى براي امام فرآهم آيد وشاهد مطلب گفتگويى است كه بين زيد ومؤمن الطاق از أصحاب امام باقر وصادق عليهما السلام ، واقع شده است . « 2 » عقايد زيديه در اين بخش ، أصول عقايد زيديه را مورد بررسى قرار مىدهيم : 1 - « توحيد » يعنى ايمان به يگانگى خداوند در ذات ، صفات وانحصار عبادت وأطاعت در وى . 2 - « عدل » وآن عبارت است از ايمان به اين‌كه خداوند در احكامش عادل ودر افعالش حكيم است ؛ بر كسى ستم نمىكند وهرگز كار زشتى انجام نمىدهد . « 3 » 3 - « وعد وعيد » كه همان بشارت وانذار وخبر دادن خداوند از ثواب وعقاب است . زيديه معتقدند هر كس كافر يا گنهكار - بدون توبه - از دنيا برود هميشه در جهنم مىماند ودر مورد شفاعت مىگويند : آنان كه وارد آتش شوند ديگر خلاصي ندارند واستدلال به حديث « شفاعتي لأهل الكبائر من امّتى » براي شفاعت ونجات آنان از آتش صحيح نيست زيرا حسن بصرى آن حديث را از پيامبر صلى الله عليه وآله اين‌گونه نقل كرده : « شَفاعَتى لَيْسَ لِأَهْلِ الْكَبائِرِ مِنْ امَّتى » شفاعتم براي صاحبان گناه كبيره از امتم نخواهد بود .