خلاصه
قرآن ، بر خلاف بعضى تفكرات ، به تاريخ ارزش مىدهد چه در نظر و چه در عمل و از راههاى مختلف نسبت به آن اهتمام مىورزد كه نامگذارى برخى از سورهها كه پيام تاريخى دارند ، از جملهء آنهاست .
قرآن ، مخاطبان خود را به مطالعهء دقيق در آثار گذشتگان فرامىخواند و با عبارات مختلف به آن امر مىكند و از آنها مىخواهد كه به تاريخ امم گذشته بىتفاوت نباشند و در زندگى آنها خوب بينديشند و عبرت گيرند . افزون بر آن ، بخشى از آيات قرآن در خصوص تاريخ اقوام ، اشخاص و جريانات است و از نظر شأن نزول و تفسير نيز با تاريخ آميخته است و تعبيراتى همانند « عبرت » ، « نظر » ، « سير » ، « كَيْف » و « آيت » نشان ديگرى از ارزش تاريخ است . اگر تاريخ باارزش نبود اينهمه تأكيدها و تعبيرها و نقل وقايع مهم تاريخى در قرآن بىمعنا بود .
از ديدگاه نهجالبلاغه نيز تاريخ پديدهء ارزشمند ، منبع شناخت ، وسيلهاى براى كسب تجربه و احياگر افراد و جامعهها معرفى شده است و از آن به عنوان ، آينهء صاف و پندآموز با اخلاص ، ياد شدهاست درحدى كه حضرت على عليه السلام بخشى از وصيت مهم و جامع خود را به تاريخ و عبرتآموزى از آن اختصاص مىدهد .
پرسش
1 - تاريخ از ديدگاه قرآن و نهج البلاغه چه اهمّيتى دارد ؟
2 - براى بيان ارزش قرآنى تاريخ از چه راههايى استفاده مىشود ؟
3 - آيت بودن تاريخ را توضيح دهيد .
4 - تاريخ در فرد و جامعه چه تأثيرى دارد ؟
تاريخ از ديدگاه قرآن و نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 28
مساهمون: جعفر وفا
ص٢٨