سيرهء پيامبراكرم ( ص ) نشان‌مىدهد كه تشكيل گروهها و احزاب براى مقاصد اجتماعى و سياسى مثبت ، لازم است . در دوران جوانى پيامبر ( ص ) گروهى از جوانان غيرتمند گردهم آمدند تا از محرومان و مظلومان در برابر متجاوزان دفاع و حمايت كنند . پيامبر ( ص ) كه خود عضو اين جمعيت بود ، بعداز بعثت فرمود : « لَقَدْ شَهِدْتُ فى دارِ عَبْدِ اللَّه بْنِ جُذْعانِ حِلْفاً ما احَبُّ الَىَّ بِهِ حِمَرُ النِعَمْ وَ لُوْادَّعىَّ بِهِ فى اْلِاسْلامِ لَاجَبْتُ » « 1 » در خانه عبداللَّه بن جدعان ، شاهد پيمانى بودم كه آنقدر براى من گرامى است كه هرگز حاضر نيستم آن را با انبوهى از شتران گران قيمت ، معاوضه كنم . هرگاه در اسلام نيز بدان پيمان دعوت شوم ، بى درنگ اجابت مىكنم . گفتار بالا ، دليل روشنى بر جواز تشكيل جمعيت و حزب در اسلام است و در صورتى كه دفاع از اسلام و مسلمانان و حكومت اسلامى ، تشكيل حزب و گروهى را ايجاب كند ، ضرورى و لازم خواهد بود .