5 - اصل حكميت
اسلام نه تنها بر زندگى مسالمت آميز در صحنهء بين المللى تأكيد دارد و هميشه از صلح استقبال مىكند ، بلكه در صورت وقوع درگيرى ، مايل است نزاع و كشمكش با موافقت طرفين ازطريق صلح و سازش خاتمه يابد .
حكميت از احكام امضايى اسلام است كه در صدر اسلام نيز وجود داشته است .
نمونههاى آن حكميت سعدبن معاذ در درگيرى مسلمانان و يهود بنى قريظه و نيز حكميّت ابوموسى اشعرى در واقعهء صفين بين على ( ع ) و معاويه است .
حكميت علاوه بر حقوق بين الملل در حقوق عمومى داخلى و حقوق خصوصى نيز به كار برده مىشود و حَكَم بايد در چار چوب مورد توافق طرفين ، حكم را صادر كند .