خلاصه
اصلى كّلى حاكم بر نظام مصرف در اسلام ، حلال و پاكيزه بودن مال است و كسى حق ندارد اشتباه حرام و مخالف طبع را مورد استفاده قرار دهد ، همچنين حق ندارد آنچه را كه حلال و طيب است بر خود حرام و ممنوع كند و خود يا ديگران را از مواهب الهى محروم سازد . چنين كارى ، علاوه بر اين كه خلاف فطرت و عقل سليم است ، در منابع اسلامى نيز مورد نهى قرار گرفته است .
تهيه ضروريات شخصى زندگى همانند موادغذايى ، لباس و . . . ، نخستين راه صرف مال است ، با اين شرط كه خارج از حدّ اعتدال و اقتضاى زمان نبوده ، مناسب با وضع مالى و شخصيّت افراد باشد . همچنين تدارك مسكن و مركب از مصارف مجاز و مشروع ثروت است .
ارائه خدمات بهداشتى ، حفظ و احياى امور دينى ، تقويت بنيهء علمى و نظامى و . . . ، از جمله راههاى صحيح مصرف مال در بعد اجتماعى آن است .
پرسش
1 - اصول كلّى سياست مصرف را توضيح دهيد .
2 - موارد مصرف مجاز كدامند ؟
3 - نظر قرآن در مورد تهيهء لباس و مركب چيست ؟
4 - نمونههايى از مصارف اجتماعى را بيان كنيد .
ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — صفحة 104
مساهمون: جعفر وفا
ص١٠٤