يأس مىخوانند نداريم . ما به خاطر خود يا تو با اين گروه نجنگيديم بلكه براى خدا با ايشان پيكار كرديم . پس اگر فرمان خدا ميان ما و تو قرار گرفت آن را بپذير ، چون تو به حق اولى هستى و از همهء ما به موفقيّت سزاوارترى ، و من جز جنگ راه ديگرى نمىبينم . « 1 » در يكى از روزهاى جنگ صفين ، احنف كه از سوى اميرمؤمنان ( ع ) به فرماندهى قبيلهء بنى تميم بصره منصوب شده بود ، براى مردم عراق اينچنين ايراد سخن كرد : اى مردم عراق ، سوگند به خدا ، فرصتى بهتر و مناسب‌تر از امروز در جنگ با دشمن برايتان پيش نخواهد آمد . اين قوم پردهء پروا را فرو گذاشته‌اند ، و نه از روى انگيزهء دينى ، بلكه از سر دوستى دنيا مىجنگند ، پس به پيش بتازيد . گفتند : اگر ما امروز به پيش بتازيم ، ديروز نيز پيش تاخته‌ايم ، اى اميرمؤمنان تو چه نظر دارى ؟ فرمود : به موقع پيش بتازيد ، و به موقع عقب‌نشينى كنيد ، پيش از آنكه به سوى شما بيايند پيش برويد . آنگاه حملهء اهل عراق به شاميان آغاز شد ، و جنگ با سختى هر چه تمامتر درگرفت . « 2 »