اين مرد كسى است كه اگر خشمگين شود صدهزار نفر به طرفدارى او غضبناك مىشوند ، در حالى كه نمىدانند دربارهء چه غضبناك شده است . احنف به فرماندارى خراسان دست يافت . او دوست « مصعب بن زبير » فرمانرواى عراق بود ؛ در كوفه به ديدار وى رفت و هنگامى كه هنوز نزد او بود در كوفه وفات نمود . « 1 » نويسندهء استيعاب او را اين گونه مىستايد : احنف بن قيس مردى بود عاقل ، بردبار ، ديندار ، هوشمند ، سخنور و سياستمدار . « 2 » مامقانى دربارهء او چنين مىنويسد : ابوبحر احنف بن قيس بن معاويهء تميمى بصرى از جملهء تابعين و از دانشمندان فرزانه است ، ولادتش در عهد رسول خدا ( ص ) و وفاتش در كوفه در سال 67 اتفاق افتاد . « 3 » علامهء امينى ، احنف بن قيس را از اصحاب رسول خدا ( ص ) شمرده ، و نام او را ضمن صحابهء شركت كننده در ركاب على ( ع ) در صفين ذكر مىكند . « 4 »
وضعيت ظاهرى
طبق آنچه در تاريخ آمده ، گرچه « احنف بن قيس » فاقد زيبايى ظاهر بود اما قوّت شخصيت و فضائل اخلاقى و قدرت فرماندهى و مديريت احنف ، وضعيت ظاهرى او را تحتالشعاع قرار داده ، و از او شخصيتى محبوب و متنفّذ ، و سردارى پيروزمند و فاتح به وجود آورده بود . هر چند كه شرايط ظاهرى و اندام مناسب و قيافهء جذاب در موفقيت فرد تأثير فراوان دارد ، ولى اين بدين معنا نيست كه افرادى فاقد اين مزايا هستند ، دريچهء كاميابى را به روى خود بسته پندارند ، و از كوشش و تلاش دلسرد شوند .
هامش
( 1 ) . الأعلام ، زركلى ، ج 1 ، ص 262 .
( 2 ) . الاستيعاب ، ج 2 ، ص 192 .
( 3 ) . تنقيحالمقال ، مامقانى ، ج 1 ، ص 103 .
( 4 ) . الغدير ، ج 9 ، ص 364 .