بعد از آنكه معاويه برمصدر حكومت قرار گرفت ، آنچنان خفقانى ايجاد كرد كه هيچكس راجرأت نبود فضايل اهل بيت خصوصاً امام على ( ع ) را درجايى نقل كند ، ولى قيس حتّى درچنان زمانى فضايل امام را در وقت مناسب نقل مىكرد و واهمه‌اى نداشت روزى معاويه به تمسخر گفت : خداوند اباالحسن را رحمت فرمايد او بشاش و گشاده رو و اهل فكاهى و شوخى بود . قيس گفت : آرى رسول خداهم بااصحاب مزاح مىكرد و در برخورد باآنها متبسّم بود ، ولى گويا مىبينم كه از اين كلام خود ارادهء مطلب ديگرى دارى ومنظور تو نكوهش ، و عيبجويى از على ( ع ) است ، ولى بدان به خدا قسم با اينكه وى گشاده رو و اهل شوخى و خنده بود ولى هيبت وابّهت او از شير گرسنه بيشتر بود و آن هيبت تقوا بود ، نه مانند تو كه فقط اراذل شام از تو مىترسند و اين خلق به دوستان واولياى او به ارث رسيده است . همانطور كه جفاكارى و خشونت در جانب شما منتقل شده و به ارث مىرسد « 1 » لازم به ذكر است كه هيبت وابّهت براى فرماندهى لازم است البّته نه هيبت تصنعى وساختگى ، بلكه هيبت تقوا ، فرمانده بايد درعين حالى كه با اطرافيان وزيردستان خوشرو وبشاش است و در مواقع مناسب مزاح و شوخى مىكند ، آنچنان هيبتى داشته باشد كه درمواقع لزوم زيردستان جرأت تخلّف وسرپيچى نداشته باشند و از اخلاق نيكوى او سوء استفاده نكنند .