دانم اين سخن را بدرستى مى گويم و نكوهشگر گذشتگان نيستم و كردار آنان را كوچك نمى شمارم و اينك اگر هوسهاى هلاكت بار و عقيدهء فاسد ظالمان ، شما را به مبارزه من كشانده و قصد مخالفت مرا داريد ( بدانيد كه ) من اسبان تيز تك خود را نزديك آورده‌ام و ركابم را بار زده ام و به خدا سوگند اگر مرا ناچار كنيد تا بسوى شما سفر كنم ، چنان ضربتى به شما خواهم زد كه جنگ جمل نزد آن هيچ باشد . و من گمان مى كنم كه - به خواست خدا راهى به ضرر خودتان نگشائيد و اين نامه را براى اتمام حجت برايتان نوشتم و هرگز پس از آن نخواهم نوشت ، اگر پندم را ناديده گرفتيد و پيكم را طرد كرديد ، - به خواست خدا - خودم بسويتان خواهم آمد ، والسلام « 1 » پس از قرائت نامه ، قبيله « ازد » پشتيبانى خود را از امام ( ع ) اعلام كردند