پس از پايان درگيرى « زياد » نامه ايى به امام على ( ع ) نوشت وضمن آن عمليات پيروزمندانه جاريه را چنين گزارش كرد : « جاريه » بنده شايسته خدا از سوى شما به بصره آمد . او به همراه عده اى از طايفه « ازد » با « عبداللّه حضرمى » جنگيد و آنان را شكست داده پراكنده كرد . آنان بناچار در خانه اى پناه گرفتند . خداوند ميان آن دو حكم كرد . « عبدالله » و يارانش كشته شدند برخى در آتش سوختند و برخى زير آوار ماندند و گروهى با شمشير كشته شدند . عده اى كه زنده ماندند توبه كردند و جاريه توبه آنان را پذيرفت و از كارهايشان درگذشت . درود و رحمت خداوند بر امير مؤمنان . « 1 » نامه زياد به امام ( ع ) رسيد . حضرت نامه را براى مردم كوفه خواند ، مردم همه شاد شدند . امام ( ع ) از موفقيت جاريه و يارانش خوشحال شد و آنان را در اين پيروزى بزرگ ستود . « 2 » بدينسان فتنهء عبداللّه حضرمى با تدبير و فرماندهى بى نظير جاريه پايان يافت .