ج ) عزادارى و زيارت قبر پدر
خاندان رسالت پس از بازگشت از شام سه روز در كربلا عزادارى كردند . وقتى امام سجّاد ( ع ) فرمود : شترها و محملها را آماده كنيد ، سكينه گريه كنان ، بانوان را به وداع با قبر شريف پدر طلبيد . بانوان در اطراف قبر حلقه زدند . سكينه ، قبر پدر را در آغوش گرفت و گريهى سختى كرد و چنين مرثيه خواند :
الا يا كربلاء نُودِّعُكَ جسماً * بلا كفنٍ ولا غسلٍ دَفينا
الا يا كربلاء نُودِّعُكَ روحاً * لأحمد و الوصى مع الأمينا « 1 »
هان اى كربلا ! با تو در مورد پيكرى وداع مىكنيم كه بدون غسل و كفن در اين مكان دفن شد .
هان اى كربلا ! ما همراه امين خود امام سجاد ( ع ) با تو در مورد حسين كه روح پيامبر ( ص ) و روح وصيّش بود وداع مىكنيم .
سكينه در مدينه :
چون سكينه به مدينه بازگشت در منزل پدر مظلومش ، خانهاى كه امام سجاد ( ع ) هميشه در آن مىگريست و شب و روز نمىشناخت اقامت گزيد و فريادش لحظهاى قطع نگرديد . « 2 » او با زنان بنى هاشم لباس سياه پوشيد و مجلس عزا به پا كرد . غذايشان نيز توسط جوانمردان آل عبدالمطلب و امام سجّاد ( ع ) تهيّه مىشد . « 3 » از حضرت سكينه در رثاء پدر شهيدش اشعارى نقل شده كه ترجمهى بخشى از آن چنين است : 1 - اى ملامت كننده ! او ( سكينه ) را سرزنش مكن ! زيرا اندوهى برّنده به روى وارد شده است . پس ، از ديدهاش اشكهاى ريزان همچون باران روان مىباشد .
هامش
( 1 ) - الدمعة الساكبة ، ج 5 ، ص 163 ؛ تحقيقى دربارهء اوّل اربعين حضرت سيّدالشهدا ( ع ) ، ص 297 . شبيه اينماجرا دربارهى رقيه ( ع ) نيز ذكر شده است . ( اسرار الشهاده ، ج 3 ، ص 715 )
( 2 ) - السيّده سكينه ( ع ) ، ص 65 .
( 3 ) - المحاسن ، ج 2 ، ص 420 .