2 - تير حادثه ، به هنگام صبحِ ، سرزمين كربلا ، حسين ( ع ) را نشانه مىگيرد و از حرقهى او به خطا نمىرود . 3 - به دست كسى كه بدترين همهى بندگان خدا و از نسل زناكاران و از سپاه بيرون آمدگان از دين و از تبهكاران است تيرباران مىشود . 4 - اى امّت تبهكار و بدكار ! بياييد . فردا چه حجّتى خواهيد آورد ؟ در حالى كه بيشتر شما او را با شمشير ضربه زده است . « 1 » سرانجام ، اين يادگار حادثهى كربلا و بازماندهى دوران تلخ اسارت در روز پنجشنبه ، پنجم ربيع الاوّل سال 117 ه . ق در مدينه ديده از جهان فروبست و به رحمت ايزدى پيوست . « 2 »
42 - سوّاربن مُنْعم هَمْدانى « 3 »
سوّار كه در كوفه مىزيست در دوران صلح به امام حسين ( ع ) پيوست و تا روز عاشورا
هامش
( 1 ) - امالى الزجاجى ، ص 168 .
( 2 ) - تاريخ طبرى ، ج 7 ، ص 107 ؛ وفيات الاعيان ، ج 2 ، ص 394 ، 396 - 397 ؛ نفس المهموم ، ص 481 ؛ اعيان الشيعه ، ج 3 ، ص 492 ؛ السيّدة سكينه ( ع ) ، ص 112 . دربارهى روز ، سال و مدفن سكينه ( ع ) اقوال ديگرى نيز وجود دارد ( كه از ذكر آنها خوددارى مىكنيم . جهت اطلاع بيشتر ر . ك به : شذرات الذهب ، ج 1 ، ص 154 ؛ رحلهء ابن بطوطه ، ص 117 و 231 ؛ نورالابصار ، ص 310 ؛ تهذيب الاسماء ، ج 1 ، ص 163 ؛ معالى السبطين ، ج 2 ، ص 214 و 215 ؛ حضرت زينب كبرى ( ع ) ، عماد زاده ، ص 357 ؛ راهنماى حج و زيارتگاهها در جهان اسلام ، ص 120 .
( 3 ) - نام او در منابع معتبر و زيارت ناحيهء مقدسهء امام ( ع ) ، سوّار است . ( رجال طوسى ، ص 74 ؛ مناقب ، ج 4 ، ص 122 ؛ اقبال الاعمال ، ج 3 ، ص 80 . ) ولى برخى از متأخرين با استناد به اين زيارت و به اشتباه ، او را سواد ناميدهاند . ( عاشورا چه روزيست ، ص 255 ؛ زندگانى حضرت خامس آل عبا ، ص 307 ) آيتاللَّه خويى ( ره ) ، سوّاربن منعم و سوّاربن ابى عمير را به عنوان دو تن از شهيدان كربلا قلمداد كرده ( معجم رجال الحديث ، ج 8 ، ص 320 و 321 ) ولى به نظر مىرسد اين تعدّد ناشى از خطاى ناسخان يا اشتباه چاپى است ؛ و سوّاربن ابى عمير ، همان سوّاربن منعمبن حابسبن نَهْم همدانى مىباشد . ( ابصار العين ، ص 80 مكتبة بصيرتى ؛ انصار الحسين ( ع ) ، ص 91 الدار الاسلامية ) به گفتهء مامقانى ، سوّاربن منعم كه شيخ صدوق ( ره ) از او روايت نقل كرده ( من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 226 ) فردى است مورد اعتماد و اطمينان . زيرا در وثاقت شهيدان كربلا هيچ گونه ترديدى وجود ندارد . ( تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 71 ) نام پدر سوّار را ابى حمير ، ابى خمير ، ابى صمير ، ابى خير و حمير نيز گفتهاند . ( اقبال الاعمال ، همانجا ؛ بحار الانوار ، ج 101 ، ص 273 ؛ انساب لاشراف ، ج 3 ، ص 198 ؛ تاريخ زندگانى امام حسين ( ع ) ، ج 2 ، ص 656 ؛ تسمية من قتل مع الحسين ( ع ) ، ش 103 . )