همراه آن حضرت بود و در نبرد نخست به سپاه كوفه حمله كرد . « 1 » دربارهء زمان شهادتش اختلاف است . به باور برخى او در همان حمله به شهادت رسيد . « 2 » ولى برخى ديگر نوشته‌اند كه : « سوّار بر اثر زخم و ضربه‌هاى سخت دشمن از اسب بر زمين افتاد و دستگير شد . عمر سعد فرمان به كشتن او داد . ولى عموزاده هايش ميانجيگرى كرده او را از مرگ رهانيدند . سوّار مدت شش « 3 » تا دوازده ماه « 4 » نزد آنها مانده سرانجام بر اثر جراحت‌هاى وارده به شهادت رسيد . » « 5 » برخى ديگر نيز گفته‌اند استدعاى قبيلهء سوّار موجب آزادى وى نشد و او تا پايان عمر در زندان كوفه باقى بود . « 6 » زيارت ناحيهء مقدسه امام ( ع ) گزارش مربوط به اسارت وى را تأييد مىكند . در آن زيارت چنين مىخوانيم : « السلام على الجريح الْمَأْسُور سَوّارِبْنِ أبى حِمْيَرِ الْفَعْمى « 7 » الهَمْدانى . » « 8 » « درود بر مجروح اسير ، سوّاربن أبى حمير فهمى همدانى . »