مورّخان و نسب شناسان پيشين ، هنگام شمارش فرزندان امام حسين ( ع ) ، از رقيه نام نبرده‌اند . « 1 » تنها ، عماد الدين طبرى و ملاحسين واعظ كاشفى ، از علماى قرن هفتم و دهم ه . ق بدون ذكر نام رقيه ، از دختركى از امام حسين ( ع ) ياد مىكنند كه در خرابه‌ى شام وفات كرد . « 2 » محمدحسن يزدى ، نويسنده و خطيب قرن سيزدهم به نام رقيه تصريح كرده و آورده است : هلال‌بن نافع ، از سربازان دشمن مىگويد : من در روز عاشورا در ميان دو صف لشكر ايستاده بودم و نگاه مىكردم . دختر كوچكى را ديدم كه آمد و دامن امام حسين ( ع ) را گرفت و گفت : اى پدر ! مرا درياب كه بسيار تشنه‌ام . حضرت نگاهى كرده گريست و فرمود : اى نورديده ! صبر كن . خداوند تو را سيراب خواهد كرد . به درستى كه او وكيل من است . پس دست او را گرفت و به خيمه‌ها برگردانيد . هلال مىگويد : پرسيدم كه اين طفل كيست و چه نام دارد ؟ شخصى گفت : او رقيّه دختر سه ساله‌ى حسين ( ع ) است . « 3 » علّامه حائرى ، از مقتل نويسان معاصر هم به نقل از حمزاوى مىگويد : رقيّه ، دختر امام حسين ( ع ) و مادرش شاه زنان ، دخترى كسرى است . « 4 » به گفته‌ى يكى از معاصرين ، اندك بودن امكانات نگارش ، همنام بودن رقيه در يك خاندان ، چند نام داشتن بعضى از دختران را به عنوان دلايل نبودن نام رقيه ( س ) در ميان فرزندان امام حسين ( ع ) ذكر كرده و مىگويد : آنان كه از رقيه ( س ) نام برده‌اند امكان دارد كتاب‌هايى داشته‌اند كه در دسترس ما و ديگران نبوده است . « 5 » برخى از مؤلّفان با استناد به مطالب ذيل معتقدند امام حسين ( ع ) ، دخترى به نام رقيه داشته است :