او در سفر كربلا حضور داشت « 1 » و امام حسين ( ع ) هنگام نبرد ، وى و ساير زنان اهل بيت ( ع ) را به صبر و استقامت دعوت كرد . « 2 » رباب ، شاعرهء اهل بيت ( ع ) « 3 » در مجلس عبيداللَّهبن زياد سر امام حسين ( ع ) را بوسيد و در دامن گذاشت و اين شعر را قرائت نمود :
غادَروه بكربلا صريعاً * لا سَقَى اللَّهُ جانبىكربلاء « 4 » « واى بر حسين ، من حسين ( ع ) را از ياد نمىبرم . دشمنان بر بدن او نيزه زدند . جنازهاش را در كربلا به روى زمين انداختند . خداوند متعال زمين آنجا را سيراب نكند . » رباب ، پس از پايان اسارت ، به خواستگاران زياد خود در مدينه جواب ردّ داد و زير سايه نرفت و پيوسته در سوگ سيدالشهدا ( ع ) اشك مىريخت . « 5 » به گفتهى برخى از مورّخان ، او يك سال بر سر قبر امام حسين ( ع ) اقامت گزيد و با تأسف به مدينه بازگشت و از فرط حزن و اندوه جان به جان آفرين تسليم كرد . « 6 » ابن عساكر مىگويد : وى در زمان امام حسين ( ع ) از دنيا رفته است . « 7 » ولى اين سخن به گواهى مطالب پيشين نادرست به نظر مىآيد .