عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 425

اشاره‌هاى مختلف امام عليه السلام به وظيفهء خود سيّد الشّهداء عليه السلام به وظيفه خدايى خود ، كه امتناع از بيعت بود ، آشنا بود و بهتر از همه ، به قدرت بى كران و مقاومت‌ناپذير بنىاميّه و روحيّه يزيد پى برده بود و مىدانست كه لازم لاينفكّ خوددارى از بيعت ، كشته شدن او است و انجام وظيفهء خدايى شهادت را در بر دارد . و از اين معنا در مقامات مختلف با تعبيرات گوناگون ، كشف مىفرمود . در مجلس حاكم مدينه ، كه از وى بيعت مىخواست ، فرمود : « مثل من با مثل يزيد بيعت نمىكند . » « 1 » هنگامى كه شبانه از مدينه بيرون مىرفت ، از جدّش رسول اكرم ( ص ) نقل فرمود : كه در خواب به وى فرمود : خدا خواسته ( يعنى به عنوان تكليف ) كه كشته شوى . در خطبه‌اى كه هنگام حركت از مكّه خواند و در پاسخ كسانى كه مىخواستند ، آن حضرت را از حركت به سوى عراق منصرف سازند ، همان مطلب را تكرار فرمود . در پاسخ يكى از شخصيّت‌هاى اعراب كه در راه اصرار داشت ، آن حضرت از رفتن به كوفه منصرف شود و گرنه قطعاً كشته خواهد شد فرمود : اين رأى بر من پوشيده نيست ولى اينان از من دست بردار نيستند و هر جا بروم و هر جا باشم مرا خواهند كشت . « 2 » ( برخى از اين روايات ، اگر چه معارض دارد ، يا از جهت سند خالى از ضعف نيست ، ولى ملاحظهء اوضاع و احوال روز و تجزيه و تحليل قضايا ، آن‌ها را كاملًا تأييد مىكند ) . اختلاف روش امام ( ع ) در خلال مدّت قيام خود البتّه مراد از اين كه مىگوييم ، مقصد امام ( ع ) از قيام خود شهادت بود و خدا شهادت او را خواسته بود ، اين نيست كه خدا از وى خواسته بود ، از بيعت يزيد خوددارى نمايد ؛ آن گاه دست روى دست گذاشته به كسان يزيد اطلّاع دهد ، كه بياييد ، مرا بكشيد و بدين طريق خنده دار وظيفهء خود را انجام دهد و نام قيام روى آن بگذارد . بلكه وظيفهء امام ( ع ) اين بود كه عليه خلافت شوم يزيد قيام كرده ، از بيعت با او امتناع ورزد و امتناع خود را كه به شهادت منتهى خواهد شد ، از هر راه ممكن به پايان رساند .