ارزيابى گريه « 1 »
محمدمهدى ركنى
با درود به شهيدان و گراميداشت رزمندگان ايثارگر و احترام به دلاورانى كه سختكوشى و ايمان قويشان ايران اسلامى را استقلال و سرافرازى بخشيده است ، اين نوشتار به آن ناشناختگان با دل آشنا تقديم مىشود . بعضى از امور آنقدر طبيعى و عادى است ، كه كمتر به گفتگو و بحث درباره آن احساس نياز مىشود ، و در نتيجه بسيارى از افراد نظر صحيح و سنجيدهاى در آن باب ندارند و از اين قبيل است گريه ، كه نشان ضعف و زبونى و گاه حقارت و پستى شمرده مىشود ، در صورتى كه اين حكم كليّت ندارد .
علل و انگيزههاى مختلفى در گريه مدخليت دارد كه بنابه هر يك از آنها ، نشان حالتى خاص مىشود و آثار فردى و اجتماعى ويژهاى همراه دارد ، و اين همه بايد مورد تحقيق قرار گيرد . از ديگر سو بعضى از اعمال مذهبى مانند دعا و نيايش و استغاثه به پروردگار متعال و مراسم سوگوارى پيشوايان مذهبى با حزن و گريه توأم است و در روايات نيز بعضى از انواع گريه تحسين شده ، و « بكاء » از صفات بندگان پاكدل خداى تعالى به شمار آمده است .
حدود و شرايط اين مباحث كلى نيز بايد ترسيم و تعيين شود . آنچه اين نوشتار عهدهدار بيان آن است بحث و بررسى و شرح چنين مطالبى است ، كه اميد است روشنگر حقايقى چند درباره گريه باشد .
هامش
( 1 ) . اين مقاله نخست در شماره 2 مجله « مشكوة » آستان قدس رضوى و سپس به صورت مستقل از سوى اداره فرهنگى آستان قدس رضوى در سال 1362 منتشر شده است .