امام حسين ( ع ) « 1 »
فضل الله بن روز بهان خنجى اصفهانى
فضل اللَّه بن روزبهان متوفاى 927 هجرى كه از علماى اهل سنت مىباشد ، متن صلواتى را به زبان عربى در بارهء چهارده معصوم ( ع ) انشاء كرده سپس به شرح آن به زبان پارسى پرداخته و آن را « وسيلة الخادم الى المخدوم در شرح صلوات چهارده معصوم » ناميده است . در اينجا بخش مربوط به سيد الشهداء عليه السلام را ملاحظه مىفرماييد : اللَّهُمَّ صَلِّ وَ سَلِّم عَلَى الامامِ الثَّالِثِ الشَّهيد
اى بار خدايا ! درود و صلوات ده و سلام فرست بر امام سوم كه لقب او شهيد است ( و شهيد كسى است كه در معركهء كفار كشته شود ) . از اين [ جا ] شروع در صلوات است بر حضرت اميرالمؤمنين حسين ( ع ) و آن حضرت امام سوم است و ولادت آن حضرت در سال چهارم از هجرت بوده و از بعد اميرالمؤمنين حسن ( ع ) ، آن حضرت امام شد و لقب آن حضرت شهيد است ، زيرا كه شرف شهادت يافت .
الهُمامِ السَّعيدِ الْقَوىِّ السَّيِّدِ الرَّضِىِّ السَّديد
آن حضرت سيّد بزرگى است كه مردمان در حاجات و مقاصد ، قصد او مىكنند و از او مرادات طلب مىنمايند ؛ و آن حضرت سعيد است ، يعنى صاحب سعادت دنيا و آخرت كه در دنيا مرتبهء امامت يافته و منقبت شهادت و حميّت در دين او را حاصل شد ؛ و در آخرت سيّد جوانان اهل بهشت خواهد بود ؛ و آن حضرت قوى است در دين و محكم و صلب است در راه حق و راستى .
هامش
( 1 ) . برگرفته از كتاب « وسيلهء الخادم الى المخدوم در شرح صلوات چهار معصوم » فضل اللَّه بن روزبهان خنجى اصفهانى ، به كوشش رسول جعفريان ، انتشارات انصاريان ، قم ، چاپ اول ، 1375 .