اينجاست كه مىگوييم اگر نقشه حسين تنها تا كربلا پايان مىيافت و براى بهرهبردارى از آن ديگر طرحى وجود نداشت طبعاً اين فداكارىها در برابر قدرت و امكانات وسيع حكومتى كه از منبر و محراب گرفته تا اقتصاد و ارتش همه را در اختيار داشت يكباره بىاثر بود اما حسين ( ع ) خليفةاللَّه است ، مردى كه از روز اول به تمام جوانب كار مىانديشد و پايان امر بر وى روشن است طبعاً اين چنين انسانى بيدار با ديد خدايى خود براى بهرهبردارى از آن قيام بزرگ هم بىنقشه نيست ، فرزند پيغمبر براى به ثمر رساندن نهضت مقدس خويش طرحى بهتانگيز و مؤثر دارد كه بايد با دست كاروان اسيران يعنى همان زنان ، و كودكان كه در چنگال اهرمنان گرفتارند ، اجرا گردد .
آنهايى كه هنگام حركت از مكه امام دربارهء آنان فرموده بود « انَّ اللَّهَ شاءَ أَنْ يَريهُنَّ سَبايا ؛ خداوند مىخواهد اين زنان را اسير ببيند » ، اكنون سرّ اسارت آنان روشن مىگردد و حقايق آشكار مىشود . كه چگونه آن كاروان پيروز وظيفهء بزرگ و مقدّس خويش را به عالىترين صورت انجام داد و چگونه توانست موج بنيانكن انقلاب را تا سرزمين شام برساند و از اين راه پايههاى حكومت دودمان بوسفيان را سخت متزلزل و لرزان سازد .
عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 344
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى
ص٣٤٤