اين يك سر فصل و يك درس است . يا آن كه مىفرمايد : « فَمَنْ كانَ باذِلًا فينا مُهْجَتَهُ وَ مَوْطِناً عَلى لِقاءِاللَّهِ نَفْسَهُ فَلْيَرْحَلْ مَعَنا » . بحث ملاقات با خداست ، هدف آفرينش بشر « انَّكَ كادِحٌ الى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقيهِ » است . همه اين تلاشها و زحمتها همين است كه ملاقات كند ( فملاقيه ) .
اگر كسى موطن در لقاءاللَّه است ، توطين نفس بر لقاءاللَّه كرده است . « فلير حل معنا » . بايد با حسين راه بيفتد و نمىشود در خانه نشست ؛ نمىشود به دنيا و تمتعات دنيا چسبيد و از راه حسين غافل شد بايد راه بيفتيم . اين راه افتادن از درون خود ما ، از نفس ما و از تهذيب نفس شروع مىشود و به سطح جامعه و جهان كشيده مىشود اينها بايد بيان بشود . اينها هدفهاى امام حسين ، خلاصهگيرىها و جمع بندىهاى نهضت حسين است .
جمع بندى نهضت حسينى ( ع ) اين است كه يك روزى بر امام حسين ( ع ) گذشت ، در حالى كه همهء دنيا در زير سيطرهء ظلمات ظلم و جور پوشيده و محكوم بود . هيچ كس جرأت بيان حقيقت را نداشت ، فضا ، زمين و زمان سياه و ظلمانى بود . حتى ابن عباس و عبداللَّهبن جعفر با امام حسين نيامدند ، اين معنايش چيست ؟ آيا اين نشان نمىدهد كه دنيا در چه وضعى بود ؟ امام حسين در چنين وضعيتى ، تك و تنها - البته با چند دهنفرى ، كه اگر هم نمىماندند آن حضرت مىايستاد - در مقابل ظلم ايستاد . فرض كنيد شب عاشورا ، وقتى حضرت فرمود : من بيعتم را برداشتم ، همه مىرفتند . ابوالفضل و على اكبر هم مىرفتند و حضرت تنها مىماند ، روز عاشورا چه مىشد ؟ حضرت بر مىگشتند ؟ يا مىايستادند و مىجنگيدند ؟ در زمان ما يك نفر پيدا شد كه گفت : اگر من تنها بمانم و همهء دنيا در مقابل من باشند ، من از را هم بر نمىگردم . او امام ما بود و عمل كرد و راست گفت . « صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ » . ديديد كه يك انسان حسينى و عاشورايى چه كرد ؟ اگر ما همه عاشورايى باشيم حركت دنيا به سمت صلاح ، خيلى سريع خواهد شد . زمينهء ظهورِ ولىِّ مطلق حق ، فراهم خواهد شد . پس بايد اين مفاد در ماه محرّم ، در خلال بيان و تبيين . وعظ ، روضه و مدح ، براى مردم بيان شود بايد هدف امام حسين به وسيلهء مبلغين در سراسر كشور ، در سراسر دنيا ، بر روى منبرها ، در پشت تريبونها ، با شكلهاى مختلف ، در شهرها و روستاها بيان بشود . البته ممكن است كه آن مبلغ ، يك حديث اخلاقى هم بخواند خيلى هم خوب است ، يا سياست كشور و دنيا را تشريح كند . اينها
عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 232
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى
ص٢٣٢