منتها چون اسمش رئيس مسلمانهاست ، نمىخواهد اسم اسلام را بر اندازد . او عامل به اسلام ، علاقهمند و دلسوز به اسلام نيست ؛ بلكه با عمل خود ، مثل چشمهاى كه از آن مرتب آب گنديده تراوش مىكند و بيرون مىريزد و همهء جامعهء اسلامى را پر خواهد كرد ! حاكم فاسد ، اين جورى است ديگر ؛ چون حاكم در رأس قلّه است ، آنچه از او تراوش كند ، در همان جا نمىماند - بر خلاف مردم عادى - بلكه مىريزد و همهء قلّه را فرا مىگيرد .
مردم عادى ، هر كدام جاى خودشان را دارند . البته هركس كه بالاتر است ، هر كس كه موقعيت بالاترى در جامعه دارد ، فساد او ضررش بيشتر است . فساد آدمهاى عادى ممكن است براى خودشان يا براى عده دور و برشان باشد ؛ اما آن كسى كه در رأس قرار گرفته است ، اگر فاسد شد ، فساد او مىريزد و همهء فضا را پر مىكند ؛ همچنان كه اگر صالح شد ، صلاح او مىريزد و همهء دامنه را فرا مىگيرد .
يك چنين كسى با آن فساد ، بعد از معاويه ، خليفهء مسلمين شده است ! خليفهى پيغمبر ! از اين انحراف بالاتر ؟ ! زمينه هم آماده است . زمينه آماده است ، يعنى چه ؟ يعنى خطر نيست .
چرا ، خطر كه هست ، مگر ممكن است آن كسى كه در رأس قدرت است ، در مقابل انسانهاى معارض ، براى آنها خطر نيافريند ؟ جنگ است ديگر . شما مىخواهى او را از تخت قدرت پايين بكشى و او بنشيند تماشا كند ! بديهى است كه او هم به شما ضربه مىزند . پس خطر هست .
اين كه مىگوييم موقعيت مناسب است ، يعنى فضاى جامعهء اسلامى ، جورى است كه ممكن است پيام امام حسين به گوش انسانها در همان زمان و در طول تاريخ برسد . اگر در زمان معاويه ، امام حسين مىخواست قيام كند ، پيام او دفن مىشد . اين به خاطر وضع حكومت در زمان معاويه است ؛ سياستها جورى بود كه مردم نمىتوانستند حقانيت سخن حق را بشنوند ! لذا همين بزرگوار ، ده سال در زمان خلافت معاويه ، امام بود ، ولى چيزى نگفت ، كارى ، اقدامى و قيامى نكرد ؛ چون موقعيت آنجا مناسب نبود .
قبلش هم امام حسن ( ع ) بود ، ايشان هم قيام نكرد ؛ چون موقعيت مناسب نبود . نه اين كه امام حسين و امام حسن ، اهل اين كار نبودند ؛ امام حسن و امام حسين ، فرقى ندارند ، امام حسين و امام سجاد ، فرقى ندارند ، امام حسين و امام على النقى و امام حسن عسگرى ( ع )
عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 212
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى
ص٢١٢