احكام اسلامى است ، اهميتش از خود حكومت ، كمتر نيست ؛ چون حكومت ، يعنى ادارهء جامعه . اگر جامعه به تدريج از خط ، خارج و خراب و فاسد شد و حكم خدا تبديل شد ، اگر ما آن حكم تغيير وضع و تجديد حيات يا به تعبير امروز انقلاب ، اگر آن حكم انقلاب را نداشته باشيم ، اين حكومت به چه دردى مىخورد ؟
پس اهميت آن حكمى كه مربوط به برگرداندن جامعهء منحرف به خط اصلى است ، از اهميت خود حكم حكومت ، كمتر نيست . شايد بشود گفت كه اهميتش از جهاد با كفار ، بيشتر است . شايد بشود گفت اهميتش از امر به معروف و نهى از منكر معمولى در يك جامعهء اسلامى ، بيشتر است . حتّى شايد بشود گفت اهميت اين حكم ، از عبادات بزرگ الهى و از حج ، بيشتر است .
چرا ؟ براى خاطر اين كه در حقيقت اين حكم ، تضمين كنندهء زنده شدن اسلام است ؛ بعد از آن كه مشرف به مردن است ، يا مرده و از بين رفته است خوب ، چه كسى بايد اين حكم را انجام بدهد ؟ چه كسى بايد اين تكليف را به جا بياورد ؟
يكى از جانشينان پيغمبر ، وقتى در زمانى واقع بشود كه آن انحراف به وجود آمده است ؛ البته به شرط اين كه موقعيت مناسب باشد . چون خداى متعال ، به چيزى كه فايده ندارد ، تكليف نكرده است . اگر موقعيت مناسب نباشد ، هر كارى بكنند فايدهاى ندارد ؛ اثر نمىبخشد . بايد موقعيت مناسب باشد .
البته موقعيت مناسب بودن هم معناى ديگرى دارد ؛ نه اين كه بگوييم چون خطر دارد ، پس موقعيت مناسب نيست ؛ مراد اين نيست . بايد موقعيت مناسب باشد ؛ يعنى انسان بداند اين كار را كه كرد ، نتيجهاى بر آن مترتب مىشود ؛ يعنى ابلاغ پيام به مردم خواهد شد ، مردم خواهند فهميد و در اشتباه نخواهند ماند . اين ، آن تكليف است كه بايد يك نفر انجام مىداد .
حالا در زمان امام حسين ( ع ) ، هم آن انحراف به وجود آمده ، هم آن فرصت پيدا شده است .
پس امام حسين بايد قيام كند ؛ انحراف پيدا شده است . براى اين كه بعد از معاويه ، كسى به حكومت رسيده است كه حتّى ظواهر اسلام را هم رعايت نمىكند ! شرب خمر و كارهاى خلاف مىكند ! تعرضات و فسادهاى جنسى را واضح انجام مىدهد ! عليه قرآن حرف مىزند ، علناً شعر بر خلاف قرآن و بر رد دين مىگويد ، علناً مخالف با اسلام است !
عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 211
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى
ص٢١١