نمود ، كه هدف يزيد و سلف او معاويه و ديگران در تلاشهاشان - در گفتار و كردار - بر نابودى دين تمركز يافته بود .
از روزى كه اين نهضت و قيام سنجيدهء امام حسين ( ع ) آغاز شد ، امتياز حق بر باطل ، بر همگان معلوم گشت ، شيعهء آل محمّد ( ص ) از شيعهء آل أبوسفيان باز شناخته شدند و نهضت ارزشمند او هر روز بيش از گذشته عظمت خود را در نظر حقيقت جويان تجديد كرد و اسرار و الا و پاكيزهء آن بر فرزانگان و واقع بينان چهره نمود . پايگاه و موضعى كه امام حسين ( ع ) در آن روز انتخاب كرد و جان پاك خود و جانهاى نخبگان پاكيزهء آل أبىطالب و برگزيدگانى از يارانش را در راه نگهبانى از آن فدا نمود ، پايگاهى بس رفيع و مهم بود و براى نگهبانى از آن لازم شد ، حتّى دختران خاندان رسالت به دست دژخيمان حكومت اموى از اين سو به آن سو كشانده شوند و پردگيان هاشمى مانند اسيران دست بسته در ميان راه كربلا تا شام با جامههاى دريده مورد ضرب و شتم قرار گيرند . آرى پايمردى در اين پايگاه همان عاملى بود كه حق را پس از فرسودگى و بىحالى زنده كرد و دين را پس از افول و غروبش پديدار نمود و براى جهانيان آشكار ساخت كه معاويه و پسر او يزيد دو عنصر ره گم كردهاى هستند كه مردم را به گمراهى كشاندهاند و امّت اسلامى و بلاد آنها را با تبهكارى خود آلودهاند .
نتيجهء چنين نهضتى آن شد كه تشيّع و تأسّى به آل محمّد ( ص ) راه بقاى خود را در تاريخ پيدا كند و گردنههاى سختى را كه در برابرش به وجود آورده بودند ، با قدرت و اطمينان پشت سر گذارد و خارهاى خلندهاى را كه در راه او تعبيه كرده بودند ، از ميان بردارد .
اسرار شهادت امام حسين ( ع )
آن اسرار و عواملى كه بسيارى از مردم را بر تمسّك بر ثقلين واداشت و آنان را با آن هم آواز ساخت و موجب گشت شمار فراوانى از مردم صراط مستقيم را در پرتو نور آل محمّد ( ص ) بازيابند ، اگر كسى در مقام پى جويى از اين اسرار و عوامل برآيد و دربارهء آن به تحقيق و پژوهش بپردازد ، به اين نتيجه مىرسد ، كه بخش عظيمى از اين عوامل بازده ظهور مظلوميّت امام حسين ( ع ) و كيفيّت رفتار دشمنانش با آن حضرت مىباشد ؛ رفتارى كه دين و مروت و غيرت به هيچ وجه آن را تجويز نمىكرد . اگر دشمنان آن حضرت اهل دين مىبودند با او در