نهضت و قيام امام حسين ( ع ) « 1 »
محمدحسين مظفر
مقدمه
پس از انجام آن كارهاى زشت و ناپسند معاويه و ديگر منافقان ياغى ، و ارتكاب شيطنتهايى كه به پندار آنان روح شريعت و منزلت اهل بيت را از ميان مىبرد ؛ و نيز پرتاب آخرين تير تركش معاويه به امارت برگزيدن پسرش يزيد ، ناگزير بايد . نهضتى بر پا مىشد تا به امت اسلامى نشان دهد كه اينان ياغىاند و از دين بيرون رفته با آن سرستيز دارند .
به دنبال اوجگيرى تبهكارىها ، هنگام آن رسيده بود كه فريضهء امر به معروف و نهى از منكر احيا گردد و با صداى بلند به گوش همگان برسد كه بنى اميه گمراهند و با شريعت سر جنگ دارند ؛ و كارى اين چنين بزرگ تنها با يك فداكارى بزرگ انجامپذير بود . آن هم به گونهاى كه آوازهاش عالمگير شود و براى هميشه روزگار باقى بماند ؛ حوادث دوران آن را به بوتهء فراموشى نسپرد و هيچ رويدادى به پايهاش نرسد .
تا آن كه بدعتها و تبهكارىها پايان يابد ؛ و انجام كارى چنين سترگ از كسى جز اباعبدالله الحسين ساخته نبود .
امام حسين ( ع ) با قيام و نهضت خود اعمال بنىاميّه و مقاصد سوء اتباع آنها نسبت به دين و مردم را بر ملا كرده ، آنان را رسوا ساخت و براى همه مردم عالم اين واقعيّت را پديدار كرد .
هدف آن حضرت دفاع از دين و احياى آيينى است كه خدا و رسول خدا ( ص ) مردم را علناً به آن فراخواندند ؛ اگر چه در اين رهگذر خون پاكش ريخته شود . و اين نكته را به مردم تفهيم
هامش
( 1 ) . برگرفته از كتاب تاريخ شيعه ، محمد حسين مظفّر ، ترجمه و نگارش ، سيد محمد باقر حجّتى ، دفتر نشر فرهنگ اسلامى ، چاپ اوّل ، تهران ، 1368 .