تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 145

مساهمون:

ص١٤٥
حركت نمىكنى ؟ شبث اظهار اشمئزاز نمود و لايزال از وى آثار كراهت قتال مشاهده مىكردند و گفت سبحان اللَّه معمّر قبائل مضر و شيخ كافّهء اهل كوفه را در جملهء كمانكشان و جرگ تيراندازان مىانگيزى . آيا از من تواناترى و به نيرو فزون‌ترى نيافتيد ؟ پس ابن سعد حصين بن نمير را بخواند و او را با جمعى بر گستوان پوش و پانصد كماندار برانگيخت . اين مخاذيل همين كه نزديك اصحاب امام شدند ايشان را به باران تير گرفتند و ستوران را بر شق نبال و رمى نصال پى زدند و چيزى نگذشت كه همهء آن شهسواران پياده ماندند ولى مردانه نبرد مىكردند و دشمن را مثل جراد منتشر و حمر مستنفر مىراندند . علىّ بن اثير شيبانى مىگويد شديدترين قتالى كه خدا ايجاد كرده است تا نيمهء روز از اصحاب حسين ( ع ) بروز يافت و از آن جا كه ايشان بر حسب حكم حسين ( ع ) بيوت و خرگاه‌ها را از سمت راست و چپ موقف شريف در هم زده و طناب‌ها در پيوسته بودند و خصم را احاطهء ايشان دست نمىداد . عمربن سعد جمعى را فرستاد كه خيام را بخوابانند و از يمين و يسار براى هجوم راه بگشايند . پس معدودى از اصحاب امام در خلال خيام داخل شده از مردم كوفه هر كه را كه مشغول بريدن طناب و بردن اثاثه و اسباب مىيافتند ، اگر نزديك بود مركبش پى مىزدند و گرنه دلش به پيكان مىدوختند . لاجرم ابن سعد فرمان داد تا آن بيوت را بسوزند و راه يورش بسازند . امام با ياران فرمود از حريق خيام بر شما هيچ باك نيست كه خود آتش خندق شما خواهد گرديد ، پس دوزخيان بيوت را بسوختند ولى آتش را نتوانستند عبره نمود و چنان بود كه امام فرمود . شمر بن ذى الجوشن با همراهان حمله‌اى گران درانداخت و خود را به فسطاط مطهّر كه سراى پردگيان حرم عصمت بود رسانيد و ندا كرد كه : « عَلَىَّ بِالنَّارِ حَتَّى احْرِقُ هذَا الْبَيْتَ عَلى اهْلِهِ » جوارى و سرارى چون اين صدا شنيدند صيحه كشيدند و بيرون دويدند . امام بر شمر بانگ زد كه : « انْتَ تُحْرِقُ بَيْتى عَلى اهْلى احْرَقَكَ اللَّهُ بِالنَّارِ » حميد بن مسلم آن كافر را منع نمود و او نپذيرفت و همى آتش مىطلبيد ، شبث بن ربعى در رسيد و او را منصرف ساخت . پس همين كه خواست برگردد زهير بن قين با ده دلير بر ايشان حمله كرد و از حدود بيوتشان براند . ابوثمامهء صيداوى به خاك پاى مبارك معروض داشت كه : « احِبُّ انْ الْقى رَبّى وَ قَدْ صَلَّيْتُ هذِهِ الصَّلوةَ » امام در آسمان ديد و فرمود « ذَكَرْتَ الصَّلوةَ جَعَلَكَ اللَّهُ مِنَ الْمُصَلّينَ الذَّاكِرينَ