زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 281

بودند و بسيارى از آنها در فقر و فلاكت مادّى و معنوى به‌سر مىبردند لذا وقتى كه مردم كوفه مطّلع شدند امام حسين عليه السلام بر ضد دستگاه اموى قيام نموده است سيل نامه‌ها به‌سوى مكّه روانه شد و از امام حسين عليه السلام خواستند تا اوضاع پريشان آنان را سامان دهد . امّا دلبستگى مردم به دنيا و اختناقى كه حزب اموى ايجاد كرده بود مانع فداكارى و ايستادگى آنان در مقابل ستمگران شد . چنان كه امام حسين عليه السلام در مورد آن مردم فرمود : « النَّاسُ عَبيدُ الدُّنيا وَالدِّينُ لَعِقٌ عَلى الْسِنَتِهِم يَحُوطُونَهُ ما دَرَّتْ مَعايِشُهُمْ فَاذا مُحِصُّوا بِالْبَلاءِ قَلَّ الدَّيَّانُونَ » « 1 » مردم بندگان دنيا مىباشند و دين لقلقهء زبانشان ، حمايت و پشتيبانيشان از دين تا آنجا است كه زندگىشان در رفاه است و آنگاه كه در بوته امتحان قرار گرفتند دينداران كم خواهند بود . و در بيان ديگرى خطاب به اشراف كوفه نوشت : « اگر بيعت شكنى و نقض بيعت كنيد ، به جانم سوگند كه ، اين نخستين بار نيست كه چنين ننگى را مرتكب مىشويد ، زيرا شما با پدر و برادرم و پسر عمويم مسلم بن عقيل نيز چنين بىوفايى كرديد . فريب خورده كسى است كه به وعده‌هاى پوچ شما دل ببندد . شما با اين سستى و ترس ، خود را بدبخت كرديد ، و بهرهء خود را ضايع نموديد . « 2 » چنان كه از سخنان و بيانات امام حسين عليه السلام فهميده مىشود ، مردم در عين حالى كه گرفتار تبعيض‌ها و بىعدالتىهاى حزب اموى بودند جرأت قيام نداشتند . و ظلم و ستم آنان را تحمّل مىكردند . به همين جهت فرزدق به امام عليه السلام گفت : « قُلُوبُ النَّاسِ مَعَكَ وَ سُيُوفُهُمْ مَعَ بَنى اميّة » « 3 » مردم دل‌هايشان با تو است و شمشيرهايشان با بنىاميّه و عليه تو ! »