مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيرِ نَفْسٍ اوْ فَسادٍ فِى الْارْضِ فَكَانَّما
قُتِلَ النَّاسَ جَميعاً . « 1 »
سركوب شديد مخالفان حكومت ، و محبّان اهل بيت عليهم السلام
معاويه با كسانى كه موافق كارهاى او نبودند ، و يا از شيعيان على بن ابىطالب عليهم السلام بهشمار مىرفتند ، با قساوت و شدّت عجيبى برخورد مىكرد ؛ و از هيچ جنايتى در حق آنها دريغ نداشت از جمله به فرماندهان نظامى كه به مناطق مختلف اعزام مىكرد دستور قتل عام شيعيان را مىداد .
او وقتى بسر بن ارطاة را به حجاز و يمن روانه كرد به او گفت : « حركت كن هنگامى كه به مدينه رسيدى اهل مدينه را پراكنده كن و آنچه سر راهت ديدى نابود ساز و اموال كسانى را كه با ما بيعت نكردهاند ، غارت كن . وقتى وارد مدينه شدى به آنها بفهمان كه به قصد كشتن آنها آمدهاى ، و اعلام كن كه هيچگونه عذر و امانى ندارند . . . ! »
سپس افزود : « به هر يك از مناطق و شهرهايى كه مطيع على هستند رسيدى مردم را
هامش
( 1 ) - مائده ( 5 ) ، آيهء 32 ؛ هر كس ، انسانى را بدون ارتكاب قتل يا فساد در روى زمين بكشد ، چنان است كه گويى همهء انسانها را كشته است . . . .