همان‌طور كه بيان شد عثمان در قدرت دادن به امويان در دو جنبهء سياسى و اقتصادى به‌طرز عجيبى اقدام كرد . عثمان بويژه به معاويه عنايت خاصّى داشت . عجيب اين است كه خليفه دوّم نيز به معاويه توجّه ويژه‌اى داشت . و در مقابل تشريفاتى كه وى بر خلاف سيره شيخين در شام بر پا كرده بود بر او خورده نگرفت بلكه او را در سياست‌هايش خودمختارى داد . امّا نسبت به كارگزاران ديگر بسيار خشن بود . « 1 » چنان كه وقتى ابوهريره ( حاكم بحرين ) اسب‌هايى به قيمت هزار و ششصد دينار خريده بود او را احضار كرد و به او شلّاق زد و اموال را به بيت‌المال برگرداند . « 2 » در مورد بخشش‌هاى مالى عثمان به بنىاميّه قبلًا در بحث بدعت‌هاى خليفه سوم مطالبى مطرح كرديم . آنچه مسلّم است اين است كه امويان در خلافت عثمان از قدرت سياسى خود براى به دست آوردن قدرت اقتصادى سوء استفاده‌هاى زيادى كردند و قطب‌هاى اقتصادى عصر خود شدند . و پس از كشته شدن عثمان با بهره‌گيرى از همين اموال به يغما رفته بيت‌المال بود كه توانستند در مقابل لشكر عراق به رهبرى على عليه السلام بايستند و مانع اصلاحات آن حضرت شوند . و امام حسن عليه السلام را به صلح وادارند و حكومت را به‌دست گيرند .