زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 233

بهره چندانى نداشتند خريدارى نمايد و مزدورانى را كه سراپا مطيع او بودند به خدمت بگيرد . لشكرى كه معاويه آن را به وجود آورد نزديك 83 سال يعنى ، در تمامى مدت حكومت اموى به منزله ستون فقرات اين حكومت محسوب مىشود . و به‌عنوان نيروى سركوب‌گرى به شمار مىآمد كه از هيچ جنايتى باك نداشت . بسيارى از تبهكاران و منافقان زمان پيامبر صلى الله عليه و آله در سپاه معاويه بودند . چنان كه عقيل در پاسخ معاويه كه از چگونگى سپاه خود و على عليه السلام پرسيده بود گفت : « به خدا سوگند ، آنگاه كه بر لشكرگاه برادرم گذشتم ديدم شبى چون شب رسول خدا صلى الله عليه و آله و روزى چون روز آن حضرت صلى الله عليه و آله دارند ، با اين تفاوت كه فقط رسول خدا صلى الله عليه و آله ميان آنان نيست ؛ من كسى جز نمازگزار نديدم و آوايى جز بانگ تلاوت قرآن نشنيدم . و چون به لشكرگاه تو گذشتم گروهى از منافقان و از آنانى كه مىخواستند شتر پيامبر صلى الله عليه و آله را در شب عقبه رم دهند از من استقبال كردند ! » سپس عقيل از معاويه پرسيد : اين شخص كه در سمت راست تو نشسته كيست ؟ معاويه گفت : اين عمرو عاص است . عقيل گفت : اين همان كسى است كه چون متولد شد شش نفر مدعى پدرى او شدند . . . ! اين ديگرى كيست ؟ معاويه گفت : ضحّاك بن قيس فهرى است . عقيل گفت : آرى به خدا سوگند پدرش [ خيلى ] خوب بهاىِ نطفهء بزهاى نر را مىگرفت . اين ديگرى كيست ؟ معاويه گفت : ابوموسى اشعرى است . عقيل جواب داد : اين پسر آن دزد نابكار است . » « 1 » به‌هر حال آنچه مسلّم است اين است كه معاويه با استفاده از امكانات مالى و تعصّب قبيله‌اى سپاه مجهّزى پديد آورد كه در اقتدار بنىاميّه مؤثّر بوده است . مجموع عوامل مذكور موجبات حاكميّت بنىاميّه را پديد آوردند . امويان پس از به‌دست آوردن خلافت ، تمام تلاش خود را در جهت مبارزه با دين و اهل بيت پيغمبر صلى الله عليه و آله و بهره‌بردارى از تمتّعات مادّى به‌كار گرفتند و بسيارى از احكام الهى را زير پا نهادند .