زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 207
و به خارج مدينه تبعيد كرده بود . وليد بن عقبه ، پسر ابى مُعَيط - همانكه پيامبر صلى الله عليه و آله خبر داده بود كه او اهل دوزخ است - و عبدالله بن ابى سرح ، معاوية بن ابىسفيان ، عبدالله بن عامر و سعيد بن عاص كه همه از خويشان عثمان بودند به قدرت رسيدند . عثمان در قدرت دادن به بنىاميّة در دو جنبه سياسى و اقتصادى به طرز عجيبى اقدام نمود استاندارى كوفه را به وليد بن عقبة و استاندارى مصر ( و شمال آفريقا ) را به عبدالله بن ابى سرح و استاندارى شامات را به معاوية بن ابى سفيان و استاندارى بصره را به سعيد بن ابىالعاص داد . اين افراد همه از امويان بودند و در تصرّف بيتالمال ولايت تامّ يافتند . آنها آنقدر قدرتمند شدند كه پس از كشته شدن عثمان و زعامت يافتن على بن ابىطالب عليه السلام توانستند در مقابل حضرت عليه السلام بايستند و جنگهاى داخلى را يكى پس از ديگرى سامان دهند و مانع اصلاحات او شوند . و نهايتاً سلطه خودشان را بر كلّ جهان اسلام گسترش دهند . بيتالمال در خدمت بنىاميّه خليفه سوّم اولًا نظام اقطاعى را بنيان نهاد و اموال عمومى را به خويشاوندانش اختصاص داد و ديگر اينكه بخششهاى فوقالعاده بزرگى انجام داد و به « حارث بن حكم » برادر مروان 000 ، 300 درهم بخشيد و شترهاى زكات و قطعه زمينى كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آن را بهعنوان صدقه وقف مسلمانان كرده بود به او داد و به « سعيد بن عاص بن اميّه » 000 ، 100 درهم بخشيد و هنگامى كه به مروان بن حكم 000 ، 100 بخشيد به ابو سفيان 000 ، 200 درهم داد . به طلحه 000 ، 200 ، 2 درهم و به زبير 000 ، 980 ، 5 درهم داد . خود او 000 ، 500 ، 30 درهم و 000 ، 350 دينار ، يعلى بن منبّه 000 ، 500 دينار و عبدالرحمان 000 ، 560 ، 2 دينار از بيتالمال برداشتند . « 1 » ( 1 ) - شرح نهجالبلاغه ، ابن ابىالحديد ، ج 1 ، ص 198 ؛ الغدير ، ج 8 ، ص 286 . مسعودى مىنويسد : « عثمان بن عفّان در مدينه ، كاخى از سنگ و آهك براى خود ساخت كه پنجرهها و درهاى آن از چوبهاى كمياب بود . كشتزارها ، باغها و قناتهايى