زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 180

خود سنّت است همانطور كه پيامبر اجتهاد مىكرد و فتوا مىداد آنها نيز براساس اجتهاد فتوا داده‌اند . مؤيّد اين مطلب سخن عبدالرّحمن بن عوف در شوراى شش نفره مىباشد كه به على عليه السلام گفت اگر قبول كنى به كتاب خدا و سنت پيامبر صلى الله عليه و آله و سيره شيخين عمل كنى با تو بيعت مىكنيم حضرت عليه السلام پيشنهاد او را قبول نكرد و فرمود : « اسيرُ فيكُمْ بِكِتابِ اللَّهِ وَ سُنَّةَ نَبِيِّهِ ما اسْتَطَعْتُ » « 1 » امّا عثمان پيشنهاد عبدالرحمن را پذيرفت . و هنگامى كه عثمان خلافت را به‌دست گرفت گفت : حقّى كه شما به گردن من داريد اينست كه به كتاب خدا ، سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله ، آنچه كه اصحاب بر آن اجتماع كردند و چيزهايى كه اهل خير سنّت خواهند شمرد عمل كنم . « 2 » از سوى ديگر عصمت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را مخدوش نمودند . و گفتند ممكن است در واقعه‌اى پيامبر صلى الله عليه و آله در اجتهاد خود دچار خطا يا دچار فراموشى شود و اصحاب آن را تصحيح كنند همانطور كه در جريان جنگ بدر و فديه گرفتن از اسرا و آيه حجاب ، عمر كار پيامبر صلى الله عليه و آله را اصلاح كرد . « 3 » خلفا با اين شگرد توانستند در احكام الهى دخل و تصرّف كنند و كتاب و سنّت را براساس مصالح شخصى توجيه ؛ و آشكارا با آنها مخالفت نمايند . با توجّه به اين مطالب ، بدعت‌هايى كه از ناحيه حكّام در اسلام به‌وجود آمد و اسلام را دگرگون ساخت چندان دور از انتظار نيست .