عَطَّلُوا الْحُدُودَ وَاسْتَأْثَرُوا بِالْفَىءِ ، وَ احَلُّوا حَرامَ اللَّهِ ، وَ حَرَّمُوا حَلالَه » « 1 » آگاه باشيد ! اين مردم ملازم اطاعت شيطان شده و اطاعت خدا را ترك كرده و فساد را آشكار و حدود را تعطيل ، و فىء و بيتالمال را به خود اختصاص داده و حلال خدا را حرام ، و حرام او را حلال ساختهاند . قيام سالار شهيدان حسين بن على عليه السلام براى احياء كتاب خدا و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله بوده است . و كثرت بدعتها از مهمّترين علل و زمينههاى قيام حضرت عليه السلام بهشمار مىآيد . بههمين جهت بدعتهايى كه در عصر خلفاء بهوجود آمده به اختصار مورد بحث قرار مىگيرد . امّا قبل از آن ، لازم است معنى بدعت و آثار آن را از ديدگاه اولياء دين به اختصار بيان كنيم .
بدعت از ديدگاه اولياء دين
بدعت يعنى پديد آوردن چيز جديد در دين ؛ چيزىكه در كتاب و سنّت ، اصل و ريشهاى براى آن نيست و خلاف قرآن و سيره رسول خدا صلى الله عليه و آله مىباشد . « 2 » « بدعت » از آن جهت كه موجب از بين رفتن قوانين مترقّى اسلام ، و باعث تحميل عقايد و آراء اشخاص بر دين و معرّفى آنها به نام اسلام مىشود ، از محرّمات شمرده شده است . على عليه السلام فرمود : « وَ ما احْدِثَتْ بِدْعَةٌ الَّا تُرِكَ بِها سُنَّةٌ » « 3 » هر بدعتى سنّتى را از بين مىبرد و آن را متروك مىسازد . و پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود :