امَّا اهْلُ الْبِدْعَةِ : الُمخالِفُونَ لِامْرِ اللَّهِ ، وَ لِكِتابِهِ وَ رَسُولِهِ ، الْعامِلُونَ بِرَأْيِهِم وَ اهْوائِهِمْ . « 1 » امام على عليه السلام
مقدّمه
اوّلين بدعتى كه بعد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله رخ داد ، مخالفت با سنّت آن حضرت صلى الله عليه و آله در مورد خلافت على عليه السلام بود . و با قرار گرفتن خلافت در دست سياستمداران دنيا طلب احكام دينى يكى پس از ديگرى جاى خود را به بدعتها و پديدههاى جديد داد . و جامعه اسلامى هر چه از عصر رسالت فاصله پيدا كرد ، بدعتها گستردهتر و عميقتر شد . و با حاكميت اموىها تخلّف از كتاب و سنّت موارد بسيارى يافت . آنها با بدعتهاى خود اسلام را وارونه ، و نفهمىهاى خود را به جاى اسلام معرّفى كردند . امام حسين عليه السلام درباره آنها فرمود :
« انَّ هؤُلاءِ قَدْ لَزِمُوا طاعَةَ الشَّيْطانِ ، وَ تَرَكُوا طاعَةَ الرَّحْمنِ ، وَ اظْهَرُوا الْفَسادَ ، وَ
هامش
( 1 ) - كنز العمّال ، ج 16 ، ص 184 روايت 44216 . اهل بدعت مخالف كتاب خدا و سنّت رسولاللّه صلى الله عليه و آله هستند و به رأى و به خواهشهاى خويش عمل مىكنند .