زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 174

ب : دستور حكّام : حكّام براى توجيه كارهاى ناشايست خود و يا فضيلت‌سازى براى خويش و قبيلهء خود به جاعلين حديث پول مىدادند تا حديث جعل نمايند . چنان كه معاوية بن ابىسفيان به كارگزاران خود نوشت : به افرادى كه در فضيلت عثمان و مناقب او حديثى نقل كنند جايزه بدهيد و اسم وى و پدرش و بستگانش را در دفتر پرداخت حقوق ثبت كنيد . واليان معاويه اين كار را در حدّ وسيعى انجام دادند به اندازه‌اى كه در اين امر افراط كردند ، لذا معاويه نوشت حديث درباره عثمان زياد شده است ديگر درباره او نگوييد بلكه درباره صحابه و خلفاى اوّلين ، حديث بگوييد . هر فضيلتى كه درباره على بن ابىطالب گفته شده است مشابه آن را درباره صحابه و خلفا بگوييد . ابن ابىالحديد پس از نقل اين مطلب مىگويد : جاعلين ، احاديث خود را براى مردم مىخواندند و به بچه‌ها آموزش مىدادند و همانند قرآن به آنها تعليم مىدادند . » « 1 » و همچنين مىنويسد : از آنجا كه احاديث ناب از ترس بنىاميّه كتمان شد ، احاديث جعلى توسّط فقها و قاضيانى كه نسبت به حكّام ارادت داشتند جعل مىشد و هنگامى كه به‌دست مسلمانان صادق مىرسيد به‌عنوان احاديث صحيحه تلقّى مىگرديد و به آن عمل مىكردند . و اگر مىدانستند كه آنها جعلى است هرگز نمىپذيرفتند . » « 2 » حاكمان براى تضعيف و تخريب شخصيت افراد يا قبايل مخالف نيز از جعل حديث استفاده مىكردند چنان كه معاويه در مورد اهل عراق و على بن ابىطالب عليه السلام و مخالفان ديگر از اين شيوه بهره گرفت . اين سياست در زمان معاويه دنبال شد . و با شهادت امام حسين عليه السلام شدّت يافت امام سجّاد عليه السلام درباره اوضاع زمان خويش مىفرمايد : « اللَّهُمَّ انَّ هذَا الْمَقامَ لِخُلَفائِكَ وَ اصْفِيائِكَ . . . قَدْ ابْتَزُّوها . . . حتَّى عادَ صَفْوَتُكَ ، وَ خُلَفاؤُكَ مَغْلُوبينَ مَقْهُورينَ مُبْتَرّينَ ، يَرَونَ حُكمَكَ مُبَدَّلًا ، وَ كِتابَكَ مَنْبُوذاً ، و