و امام باقر عليه السلام در تفسير آيه شريفه « امْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما اتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ » « 1 » فرمود : « نَحْنُ النَّاسُ الَمحْسُودُونَ عَلى ما اتانَا اللَّهُ مِنَ الْامامَةِ دُونَ خَلْقِ اللَّهِ اجْمَعينَ » ( مراد از مردم ، ما اهل بيت پيغمبر هستيم كه به‌خاطر امامت و سرورى كه خدا به ما عنايت كرد و به ديگران نداد ، مورد حسادت قرار گرفتيم . ) و فرمود : چگونه نبوّت و خلافت را در آل ابراهيم مىپذيرند و در مورد ما اهل بيت حضرت محمد صلى الله عليه و آله انكار مىكنند ؟ « 2 » بنابراين مىتوان گفت ، يكى از عوامل « غصب خلافت » حسادت قريش نسبت به بنىهاشم خصوصاً به على عليه السلام بوده است .

ويژگى ديگر سقيفه بنىساعده تجاوز و تعدّى به حقوق اهل بيت پيغمبر صلى الله عليه و آله و غصب خلافت على بن ابىطالب عليه السلام است . اين خلاف ، اوّلين و بزرگ‌ترين خلافى است كه بعد از رحلت پيغمبر رخ داد و تجاوزها و خلاف‌هاى بعدى را به دنبال آورد . حكومت و خلافت پيغمبر صلى الله عليه و آله حق مسلّم على عليه السلام بود كه ظالمانه غصب شد و مظلوميت اهل بيت عليهم السلام را ورق زد در اين جهت موضع آن حضرت قابل توجه است . على عليه السلام نه‌تنها با ابوبكر بيعت نكرد و مخالفت خود را اعلام نمود ، بلكه خلافت را از حقوق مسلّم خود دانست كه به يغما رفته است و غاصبانه تصاحب شده است و به كرّات اين حقيقت را بازگو نمود . حضرت در جواب كسى كه مىگفت : على چقدر به حكومت حريص است ، فرمود : « انَّما طَلَبْتُ حَقّاً لى » « 3 » من در مطالبه حقى هستم كه براى من ثابت است . « ارى تُراثى نَهْباً » « 4 »