آيه تبليغ
اكمال رسالت به ابلاغ ولايت ( امام على بن ابىطالب عليه السلام ) است كه در آيه شريفه تبليغ تصريح شده است : « يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ انْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ » « 2 » هان ، اى رسول ! آنچه كه از جانب پروردگارت به تو نازل شده است ابلاغ كن كه اگر نكنى ، رسالتت را ( بدرستى و كامل ) ابلاغ ننمودهاى ! با نزول اين آيه شريفه ، رسول خدا صلى الله عليه و آله در بازگشت از حجّ ، مسلمانان را در محلّى بهنام « غدير خم » جمع نمود ؛ و على عليه السلام را بهعنوان ولىّ امر معرّفى فرمود . گرچه پيامبر خاتم صلى الله عليه و آله قبل از « غدير خم » نيز به مناسبتهاى گوناگون در مورد جانشين خودش با مردم سخن گفته بود . امّا صورت رسمى آن در روز غدير خم و پس از نزول آيه شريفه تبليغ بوده است . وقتى پيك الهى نازل شد و پيام حق تعالى را بيان كرد : « يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ » « 3 » حضرت صلى الله عليه و آله همه مسلمانان را متوقّف ساخت و فرمود : « الَسْتُ بِاوْلى بِكُمْ مِنْ انْفُسِكُمْ ؟ قالُوا : بَلى . قالَ : مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِىٌ مَوْلاهُ ؛ اللَّهُمَّ و الِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ » « 4 » آيا من نسبت به شما از خودتان اولى و برتر بر تصرّف و اختيار نيستم ؟ گفتند بلى . آنگاه فرمود : هر كس من مولاى او هستم على مولاى اوست . خدايا دوست بدار كسى را كه با على دوست است و دشمن بدار كسى را كه با او دشمن است .