تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥

حَمَلُوها يَومَ السَّقيفَةِ اوْزاراً تَجُفُّ الْجِبالُ وَ هِىَ ثِقالُ ثُمَّ جاؤُا مِنْ بَعْدِها يَسْتَقِلُّونَ وَ هَيْهاتَ عَتْرَةَ الْاثْقالِ . « 1 » مهيارديلمى

محتواى فرهنگى و اخلاقى كودتاى سقيفه

ماهيت « سقيفه » چيزى جز رويارويى آشكار با كتاب و سنت و حاكميت منطق شرافت قومى و قبيله‌اى نبود . برگزار كنندگان سقيفه با كنار نهادن فرمان خداى سبحان و رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارهء ولايت على عليه السلام ، بر سر تصاحب خلافت به نزاع پرداختند . و پس از اينكه مسلمانان مصلحتى توانستند جوّ مجلس را به نفع خود تغيير دهند ، انصار نيز عجولانه از آنها پشتيبانى كردند . پس از آن ، صاحبانِ قدرت ، با خشونت و ستم ، حاكميت خود را تثبيت كردند و با روح جاه‌طلبى و دنياگرايى به هر كارى دست زدند .

رويارويى آشكار با كتاب و سنت

امامت و خلافت على بن ابىطالب عليه السلام از طريق كتاب و سنت به اثبات رسيده و قابل
هامش
( 1 ) - الغدير ، علّامهء امينى ، ج 4 ، ص 249 : به روز سقيفه ، بار خيانت بر دوش كشيدند ، بارى كه عظمت كوه‌ها در برابر آن ناچيز است و روز دگر باز آمدند كه بار از دوش بنهند ، امّا خطا قابل جبران نبود .