از جمله سنّتهائى كه در زمان رسول خدا و ائمه معصومين عليهمالسّلام متداول بوده است و اكنون بر خلاف آن عمل مىشود ، آداب فوت و مراسم كفن و دفن و اقامه مجالس ترحيم و مغفرت است .
رسول خدا فرمودند : اقامه مجالس عزا براى متوفّى فقط سه روز است و پس از آن صاحبان عزا بايد از زىّ عزا درآيند و در اين مدّت سه روز اهل منزل از طبخ غذا خوددارى كنند و ساير بستگان و همسايگان براى آنها غذا بياورند [ 1 ] و در مجالس بايد طلب مغفرت با قرائت فاتحه و آيات قرآن انجام پذيرد و مجلس بايد موجب عبرت واردين باشد ، آيات مربوط به موت و روز قيامت و حساب و كتاب و تطاير كتب و شفاعت و جنّت و نار و وعده به رحمت الهى و وعيد از سخط خداى قهّار خوانده شود ، اگر ذاكر ذكرى به ميان مىآورد بايد در اين محدوده باشد و از مسايل انحرافى و دنيوى و شؤونات متوفّى اسمى به ميان نياورد ، آراستن مجلس به انواع گلها و زينتآرائى آن قطعاً بر خلاف سنّت و مورد قدح و مذمّت خداى متعال مىباشد ، روح عبرت و اعتبار بايد بر فضاى مجلس حاكم باشد و افراد و واردين را تحت تأثير قرار دهد . آيات قرآن كه انسان را توجيه و سوق به عالم بقاء و آخرت مىكند بر پارچهها و اعلانات نوشته شود . از نوشتن تسليتها به اسم افراد بر پارچهها كه فقط و فقط در جهت چشم و همچشمى و ترفّع و اظهار وجود و خودنمائى است به شدّت پرهيز گردد . از به راه اندازى دوربينها براى گرفتن عكس خوددارى شود و حال و هواى مجلس با اين صحنههاى اعتبارى و مجازى متغيّر نگردد .
به ياد دارم در زمانى كه يكى از علماى معروف طهران دههء عاشوراء را بعد از
هامش
[ 1 ] - بحار الأنوار ، ج 79 ، ص 71 ؛ من لا يحضر الفقيه ، ج 1 ، ص 182 ، المحاسن ، ص 419 ، حديث 180 . . . ؛ الامالى ، للشيخ الطوسى ، ص 659 .