ميان برداشتن ازدواج موقّت و حتّى حكم به زنا نمودن آن و نيز ، انجام نمازهاى نافله شبهاى ماه رمضان به جماعت كه در زمان رسول خدا به فرادى تشريع شده بود و هكذا ، كه طبق برخى از استقصائات به بيست و چند مورد مىرسد .
امّا شيعه معتقد است كه سنّت همان سيره و روش رسول خدا است و با رحلت او هيچ حكمى تغيير نكرده است و بايد همانند سيرهء ائمه معصومين عليهمالسّلام كه طابق النّعل بالنّعل سنّت و روش عملى رسول خدا را در طول بيش از دويست و هفتاد سال ادامه دادند ما هم طبق همان روش بدون سر سوزنى تخطّى و اعوجاج اعمال و كردار و منش خود را انجام دهيم .
مبارزه أمير مؤمنان با سنّتها و بدعتها خلفاى غاصبين
پس از كشته شدن عثمان كه خلافت بر صاحب اصلى و اوْلاى به آن استقرار يافت ، أميرمؤمنان ندا در داد كه از اين پس تمام آنچه را كه به واسطه خلفاء ثلاثه به خصوص خليفه ثانى از محور و مجراى اصيل و واقعى آن جدا گشته و در شريعت بدعت آورده است من به حال اوّل خود كه سنّت رسول خداست برمىگردانم كه از جمله قضيّه نماز تراويح كه همان نافلههاى شبهاى ماه مبارك رمضان است ، و فرمود : ديگر مردم حقّ ندارند نافلهها را به جماعت بخوانند و بايد به همان كيفيّت كه رسول خدا امر فرموده است به فرادى انجام گردد .
مردم كه در طول خلافت غاصبين حكومت بيست و چند سال به انجام نماز تراويح به صورت جماعت عادت كرده بودند و اين سنّت خلاف و انحرافى با فرهنگ و ايمان آنان عجين و تركيب شده بود نتوانستند به نداى أميرمؤمنان پاسخ مثبت دهند و عدول از چنين سيرهء مستمرّه را بر خود بسيار سخت و ناممكن دانستند و بر همان سنّت منحرفه و باطله و بدعتگونه خليفه ثانى پاى فشردند . أميرالمؤمنين عليهالسّلام نيز آنان را به حال خود رها كرد و اين سنّت
مبتدعه تاكنون نزد اهل سنّت پا برجاست ، و هر ساله صدها هزار نفر در حرمين