حضرت صادق عليهالسّلام فرمودند : اى سدير ، آيا قرآن نخواندهاى ؟ عرض كردم : چرا خواندهام .
فرمودند : آيا به اين آيه برخورد كردهاى در قرآن كريم :
گفت آن كسى كه قدرى از علم كتاب را دارا بود ، من تخت بلقيس را به اينجا حاضر مىكنم قبل از اينكه پلك چشم به هم بزنى .
سدير عرض مىكند : بلى خواندهام فدايت گردم . حضرت فرمودند : آيا آن شخص را مىشناسى ؟ و نيز آيا مىدانى چه مقدار از علم كتاب در نزد او بود ؟ عرض كرد : شما به من خبر دهيد .
حضرت فرمودند : علم آن شخص به اندازهء يك قطره در درياى سبز ( اقيانوس ) بوده است ، حال اين چه مقدار از علم كتاب است ؟ عرض كردم : فداى تو شوم ، چقدر اين مقدار كم است حضرت فرمودند : اى سدير : نه اينچنين نيست چقدر اين مقدار زياد است اگر خداوند آن را به علم و آگاهى كه به تو خبر مىدهم مربوط و منسوب كند ( يعنى گرچه اين علم نسبت به كل كتاب حكم يك قطره را دارد ولى چون اين قطره منتسب به خدا و علم او است بسيار زياد خواهد بود ) .
اى سدير : آيا باز در كتاب خداى تعالى خواندهاى كه مىفرمايد :
بگو اى پيامبر خداوند براى شهادت بين من و بين شما كفايت مىكند و آن كسى كه نزد او علم كتاب است .
سدير عرض كرد : اين آيه را نيز خواندهام فدايت شوم . حضرت فرمودند : آيا كسى كه تمام كتاب نزد اوست فهمش بيشتر و دانشش افزونتر است يا كسى كه علمش به بعضى از كتاب است ؟
عرض كرد : خير ، بلكه كسى كه علمش به همهء كتاب است قطعاً وسعت اطّلاعش بيشتر خواهد بود ، در اين هنگام حضرت با دست به سينه خود اشاره كردند و فرمودند :
افق وحى (نقد نظريه دكتر عبد الكريم سروش درباره وحى) (فارسى) — صفحة 169
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص١٦٩