اوست كه بر همه چيز دانا و توانا است و ثانياً و بالعرض و بالتّبع به اولياء خاصّ خودش كه محرم اسرار او هستند و از راز و رمز سلسله علّت و معلولها آگاهى دارند منحصر مىشود و كس ديگرى را در اين گونه مسائل حظّ و نصيب نمىباشد . و لذا آنان كه مىدانند لب فرو مىبندند و دم برنمىآورند و آنان كه دم برمىآورند و زبان به اين مسائل مىگشايند اطّلاعى بر مفاتح عالم غيب و اسرار نظام خلقت ندارند .
دعوت اولياء الهى به معرفت حقيقت و باطن امام زمان عجل الله تعالى فرجه الشريف
هميشه دأب و سيرهء اولياى الهى و عرفاء بالله دعوت و ارشاد مردم به سوى معرفت و فهم و ادراك حقيقت آن بزرگوار بوده و هست نه صرف رؤيت ظاهرى كه آن هنرى نيست . مگر افراد در زمان رسول خدا او را نمىديدند و صبح و ظهر و شام در مرأى و منظر آنان نبود و پيوسته با او حشر و نشر نداشتند و از فيض نماز جماعت و سخنها و اندرز و انذارهاى او بهرهمند نبودند ؟ ! پس چه شد كه هيچ كدام اينها سودى نبخشيد و پس از ارتحال آن حضرت همه افراد جز عدّهاى انگشت شمار دست از اوامر و دستورات او برداشتند و تمام نصائح و تصريحات او را يكباره به دست نسيان و عناد سپردند و جانشين بلافصل و منصوب از قِبَل او را كه بيش از دو ماه از انتصاب او نمىگذشت رها نمودند و به خلافت غاصب جائر ظالم و بىدينى چون ابوبكر رضا دادند و شكم دختر رسول خدا را بين در و ديوار از هم دريدند و فرزند در رحم او را كشتند و گريبان صاحب ولايت كليّه الهيّه و ناموس عالم خلقت و واسطهء فيض حق بر همه خلائق عالم على مرتضى را گرفته و كشان كشان به مسجد رسول خدا براى بيعت با آن خليفه كذائى بردند و شمشير به روى او كشيدند ، آيا اينها بوده است يا نبوده است ؟ حال اين همه داد و فرياد و سبقت به نماز جماعت پيامبر چه سودى براى اينها آورد ؟ آيا پيامبر اكرم بالاتر بود يا حضرت ولىعصر عجل الله تعالى فرجه ؟