نامهها و رسالات خود باسمه تعالى مىنوشتند ؟ در كدام نامه از پيامبر اكرم سراغ داريم كه در آن بجاى بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم ، باسمه تعالى نوشته شده است ؟ !
و آيا عمل اولياء دين براى ما حجّيّت و دليليّت ندارد ؟ و ما موظّف به تأسّى از سيرهء آنها نمىباشيم ؟ و مگر انبياء سلف نيز در ارسال رسالات خود افتتاح به بسم الله نمىنمودند ؟ در داستان حضرت سليمان ، آيهء شريفه مىفرمايد : ( إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ * أَلَّا تَعْلُوا عَلَىَّ وَ أْتُونى مُسْلِمينَ ) . [ 1 ]
اصرار علّامه طهرانى بركتابت كلمهء مباركه « بسم الله الرّحمن الرّحيم » بجاى « باسمه تعالى »
بدين مناسبت ، مقتضى است حكايتى را كه در ارتحال استاد عاليقدر ايشان در نجف اشرف ، مرحوم آية الله العظمى حاج شيخ حسين حلّى - أعلى الله مقامه - بوقوع پيوسته است متذكّر شويم :
مرحوم آية الله العظمى سند الفقهآء و المجتهدين و عماد العلمآء الصّالحين : آقاى حاج شيخ حسين حلّى - تغمّده الله برحمته - استاد علّامه طهرانى در فقه و اصول در نجف اشرف بودند . و ايشان به مدّت هفت سال از آن درياى موّاج علم و فقاهت و خرمن پر بهاى فهم و درايت بهرهها برده و خوشهها چيدند . و به حقّ ميتوان گفت : مرحوم آية الله حاج شيخ حسين حلّى سهم بسزائى در بعد اجتهاد و استنباط احكام ، و تلقّى مبانى شرعيّهء ايشان داشتند . و هميشه مرحوم آية الله علّامه در طول حيات به عظمت و احترام از ايشان ياد مىنمودند ، و او را بَطَل ميدان فقاهت و تحقيق قلمداد مىنمودند . پس از ارتحال مرحوم حلّى ، علّامهء طهرانى مجلس ترحيمى در مسجد قائم منعقد نمودند . و بدين مناسبت اعلانى چاپ نموده ، در طهران ميان مساجد و شوارع و همچنين در روزنامهها منتشر نمودند . اعلان به كلمهء مباركهء بِسْمِ اللَهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
هامش
[ 1 ] - سوره النّمل ( 27 ) آيهء 30 و 31 .