تشويش خاطر و آشفتگى روحى و پريشانى او و خداى نكرده انحراف و اعوجاج او از طريق گردد . و مگر مىتوان هر حكمى را كه به نحو كلّى به دست مىآيد به همهء افراد مكلّفين به يك نحو و بالسّويه تسرّى داد ؟
به ياد دارم در اواخر حيات مرحوم والد رضوان الله عليه يكى از مراجع بزرگوار فعلى كه در آن وقت هنوز مسأله مرجعيّت ايشان نضج نيافته بود و تثبيت نشده بود ، در فصل تابستان كه معمولًا به قصد تشرّف آستان مقدّس حضرت علىّ بن موسى الرّضا عليهما السّلام به مشهد مشرّف مىشدند ، روزى جهت ملاقات با مرحوم والد به منزل ايشان تشريف آوردند ؛ در اثناء صحبت مرحوم والد قدّس الله نفسه مسألهاى شرعى از ايشان سؤال كردند و نظر ايشان را در اين مورد جويا شدند :
طرح سؤالى از مرحوم علّامه از عالمى دينى و جواب و ايرادات آن
اگر فردى از روى جهالت و عدم فهم مسأله ، غسل جنابت خود را به مدّت سى سال اشتباه بجاى آورد ، مثلًا بجاى تقديم سر و گردن بر طرف راست تصوّر كند كه بايد تمام بدن خود را بدون لحاظ ترتيب متعارف بشويد ، در اين صورت تمام نمازهائى كه در اين مدّت خوانده است چه حكمى پيدا مىكند ؟ و به اين فرد عامى چطور مىتوان مسأله را تفهيم كرد ؟
آن فرد عالم در جواب اظهار داشت : اين اشكالى ندارد ، زيرا در غسل موالات شرط نمىباشد . يعنى شستشوئى را كه ابتداءً انجام داده است بجاى سر او به حساب مىآيد ، و در مرتبه غسل بعدى كه ممكن است پس از چند روز انجام دهد طرف راست غسل داده مىشود ، و در مرتبه غسل سوّم پس از چند روز طرف چپ ، و در اين وقت مجموعاً يك غسل كامل انجام داده است و اشكالى متوجّه نمازهاى او نخواهد بود ! !
اين جانب پس از شنيدن اين فتوى نتوانستم تعجّب و استغراب خود را كتمان نمايم و تصوّر نمودم اين جواب بيشتر به يك تفنّن اشبه است تا يك پاسخ