لزوم مجاورت و مصاحبت با ولىّ الهى است تا حقيقت امر براى انسان منكشف گردد ؛ و براى افراد خبير صحبت و بحث با چنين شخصى ولو در يك جلسه كفايت مىكند . چنان كه مرحوم والد رضوان الله عليه همين توصيه را به حضرت آية الله خسروشاهى و مرحوم آية الله شهيد مطهّرى در ارتباط با كشف حقيقت و قضيّه حضرت حدّاد فرمودند ، و جهت هر دو آنها بخصوص براى مرحوم شهيد مطهّرى واضح و آشكار شد كه حضرت حدّاد در افقى فراتر از افكار و عقول متعارف سير مىكند ؛ و همين نكته نيز از جانب حقير براى كشف اين مسأله پس از رحلت مرحوم والد قدّس سرّه مطرح شد و خود حقير آمادگى خود را براى روشن شدن قضيّه و رفع ابهام ابراز كردم ، امّا به هر علّتى تاكنون موفّق به انجام يك چنين تجربه علمى و فنّى نگرديدهام .
و با نفى هر دو مرتبه از وصايت ظاهرى و وصايت باطنى كه همان انكشاف حقيقت توحيد و وصول به ذروهء ولايت حقّ است ديگر راه سوّمى وجود ندارد كه انسان را ملزم به متابعت و انقياد بنمايد . بلى در اين صورت انسان به هر فردى كه خبرويّتى و تجربهاى و بصيرتى نسبت به مسائل سلوكى و تربيتى داشته باشد خوب است مراجعه و استفاده كند و اين اختصاص به يك نفر ندارد ، ممكن است انسان به دو نفر يا سه نفر يا ده نفر نيز مراجعه داشته و استفاده كند ؛ چنانچه مرحوم والد رضوان الله عليه قبل از وصول به حضرت حدّاد قدّس سرّه به همين روش عمل مىنمودند ، و إن شاء الله توضيح اين مسأله در جلد بعد خواهد آمد .
و اينكه گفته مىشود راه ما روشن است و ما خود را در نور و روشنائى و صحّت مىبينيم ، بايد سؤال كرد كه مگر غير از شما خود را در تاريكى مىبينند ؟ و مگر روشنائى مسير مختصّ به مسير و راه شما است و ديگران در ظلمت و كدورت هستند ؟ اين چه حرف بىاساس و بىبنيانى است !
اسرار ملكوت (مقدمه شرح حديث عنوان بصرى از امام صادق ع) (فارسى) — صفحة 533
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٥٣٣